De Gubernatione Dei (7.62-7.65)

XV. Non patiatur hoc autem pro affectu suae misericordiae
deus. nam quantum ad meritum nostrorum criminum pertinet,
ita se res habet, ut pati posse uideatur. quid enim piaculorum
est non illic semper admissum ? nec de omnibus dico, quia
et enormia fere sunt et sciri ac dici tanta non possunt. de
sola uel maxime obscenitate impuritatum loquor et, quod est
grauius, sacrilegiorum. praetermitto in aliquo rabiem cupiditatis,
uitium totius generis humani: praetereo auaritiae inhumanitatem,
proprium est Romanorum paene omnium malum:
relinquatur ebrietas, nobilibus ignobilibusque communis; [*] [*]

etsi specialius hoc scelus
Afrorum omnium fuit. nam sicut in sentinam profundae nauis
conluuiones omnium sordium, sic in mores eorum quasi de
omni mundo uitia fluxerrunt. nullam enim improbitatem scio,
quae illic non redundauerit, cum utique etiam paganae ac
ferae gentes, etsi habent specialiter mala propria, non sint
tamen in his omnia execratione digna.

Gothorum gens perfida
sed pudica est, Alanorum impudica sed minus perfida, Franci
mendaces sed hospitales, Saxones crudelitate efferi sed castitate
mirandi: omnes denique gentes habent sicut peculiaria mala
ita etiam quaedam bona. in Afris paene omnibus nescio quid
non malum. si accusanda est inhumanitas inhumani sunt, si
ebrietas ebriosi, si falsitas fallacissimi, si dolus fraudulentissimi,
si cupiditas cupidissimi, si perfidia perfidissimi. impuritas
eorum atque blasphemia his omnibus admiscenda non sunt,
quia illis quae supra diximus malis aliarum gentium uitia,
his autem etiam sua ipsa uicerunt.

XVI. Ac primum, ut de impuritate dicamus, quis nescit
Africam totam obscenis libidinum taedis semper arsisse, non
ut terram ac sedem hominum, sed ut Aetnam putes impudicarum
fuisse flammarum? nam sicut Aetna intestinis quibusdam
naturae feruentis ardoribus sic illa abominandis iugiter fornicationum
ignibus aestuauit. nec uolo in hac re adsertionibus
meis credi, testimonium requiratur. generis humani. quis non
omnes omnino Afros generaliter impudicos sciat nisi ad deum
forte conuersos, id est fide ac religione mutatos?