De Gubernatione Dei (3.49-3.52)

denique
si uult quispiam scire, quid in templo huiusmodi homines
cogitarint, uideat quid sequatur. siquidem consummatis sollemnibus
statim ad consuetudinaria omnes studia discurrunt,
alii scilicet ut furentur alii ut inebrientur alii ut fornicentur [*] [*]

X. Sed uidelicet cuncta haec mala et omnem uitiorum probrositatem,
quam supra dixi, ad seruos fortasse quidam aut
abiectissimos quosque homines referendam putant, ceterum
nomen ingenuum hac flagitiorum labe non pollui., quid autem
aliud est cunctorum negotiantium uita quam fraus atque
periurium, quid aliud curialium quam iniquitas, quid aliud
officialium quam calumnia, quid aliud omnium militantium
quam rapina P sed putas forsitan, quod hoc etiam de personis\'
istiusmodi ferri possit.

hic est enim, inquis, eorum actus, quae
et professio, ac per hoc nihil mirum est, si agunt quod profitentur:
quasi uero aut agere ullum deus res malas uelit aut
profiteri, aut nulla sit penitus sacrae maiestatis offensa, si
maximum scelus minores uideantur agere personae, praesertim
cum in hac hominum multitudine maior multo sit pars generis
humani: et absque dubio, ubi maior est peccantium turba,
maior est diuinitatis iniuria. sed omnis, inquis, nobilitas ab
his sceleribus immunis est.

parum est id quidem, quia non
aliud uidetur nobilitas in omni mundo quam unus homo in
grandi populo. sed uideamus tamen, si uel id ipsum parum
sit carens crimine. ac primum consideremus, quid de huiusmodi
hominibus dicat sermo diuinus. arguens quippe apostolus
dei populum sic ait: audite, fratres mei dilectissimi.
nonne deus elegit pauperes in hoc mundo, diuites
in fide et heredes regni, quod repromisit deus diligentibus
se? uos autem exhonorastis pauperem. [*] [*]