De Gubernatione Dei (3.17-3.20)

nobis hoc imperat, ut se imitemur, qui sibi hoc
imperauerat, ut Christi esset imitator. et quidem, quod ipse
Christum imitatus sit, nulli dubium est. Christus enim se
pro nobis subdidit mundo, et se ipse pro Christo: Christus
pro nobis taedia et labores grauissimos pertulit, et hoc ipse [*] [*]

itaque cum ille Christum sic imitatus sit, uideamus
quis nostrum apostoli imitator appareat. scribit enim
ipse de se primum, quod nulli dederit umquam offensionem
sed in omnibus exhibuerit se sicut dei ministrum in patientia
multa in tribulationibus in necessitatibus in plagis in carceribus
in lacerationibus.

et alibi, dum se aliis comparat, sic
ait: in quo quis audet, in insipientia dico, audeo
et ego; ut minus sapiens dico, magis ego; in laboribus
plurimis, in carceribus abundantius, in
plagis supra modum, in mortibus frequenter. a
Iudaeis quinquies quadragenas una minus accepi.
ter uirgis caesus sum, semel lapidatus, ter naufragium
feci. sane, etsi de ceteris quas dixit uirtutibus.
apostolicis nihil facimus, in hoc tamen uno, ubi apostolus ter
naufragasse se dixit, etiam uincere possumus. non enim ter
tantummodo naufragauimus, quorum paene omnis uita naufragium
est: in tantum quippe uitiose ab omnibus uiuitur, ut
prope nullus Christianorum sit qui non iugiter naufragare
uideatur. \'

V. Sed dicit fortasse aliquis, non id esse nunc temporis, ut
pro Christo nos perferamus, quae tunc apostoli pertulerunt.
uerum est; non enim sunt pagani principes non tyranni persecutores,
non sanguis sanctorum funditur nec fides suppliciis
comprobatur. contentus est deus noster, ut ei pax nostra [*] [*]