De Gubernatione Dei (3.13-3.16)

si ergo non solum odium
sed etiam ira nos in dei iudicio reos faciet, euidenter agnoscimus,
quod sicut nullus omnino est immunis ab iracundia,
sic nullus omnino immunis esse poterit a reatu. persequitur
autem dominus quasi fibras praecepti istius et omnes penitus
frutices ac ramusculos secat dicens: qui autem dixerit,
fatue, reus erit gehennae ignis: qui dixerit fratri
suo, racha, reus erit concilio. r.acha quod genus sit
contumeliae multi nesciunt: fatuitas autem quam iniuriose
obiciatur optime norunt. et ideo scientia sua potius homines
quam ignorantia utentes malunt reatus suos per id conuicium
quod sciunt diuinis ignibus, quam per id quod nesciunt humanis
conciliis expiari.

III. Quae cum ita sint et cum haec omnia, quae iubentur
a domino, non modo a nobis omnino non fiant sed paene in
diuersum omnia fiant, quando maiora illa faciemus? qui
enim, inquit saluator, non renuntiauerit omnibus
quae possidet, non potest meus esse discipulus. et [*] [*]

quae
non modo illos, qui uoluptates et pompas saeculi sequuntur,
sed ne illos quidem implere certum est, qui saeculares affectus
derelinquunt. nam et qui renuntiare diuitiis uidentur non sic
renuntiant, ut penitus renuntiasse uideantur, et qui putantur
crucem portare sic portant, ut plus habeant in crucis nomine
dignitatis quam in passione supplicii. et omnes tamen isti
etiamsi aliquid horum bona fide adimplerent, illud absque dubio
nullus efficeret, ut per uiam uitae istius sic incederet sicut
saluator incessit. qui se enim, inquit apostolus, dicit in
Christo manere, debet, quemadmodum Christus
ambulauit, sic et ipse ambulare.

IIII. Sed dura forsitan quidam putant apostolorum esse praecepta.
dura plane existimanda sunt, si plus ab aliis officiorum
exigunt quam sibi sumunt. porro autem, si multo minus ceteris
imperarunt quam sibi, non modo non graues magistri sed
parentes indulgentissimi iudicandi sunt, qui onera, quae ceruicibus
filiorum per amoris indulgentiam detrahunt, sibi per
affectum religionis imponunt. quid enim unus ex ipsis ad
populos ecclesiasticos dicit ? filioli, inquit, mei, quos
iterum parturio, donec formetur Christus in uobis.
et rursum: imitatores, inquit, mei estote, sicut et ego
Christi.