De Gubernatione Dei (2.25-2.28)

et ideo etiam sanctos homines castigatos quondam
iudicio dei legimus, ut iudicandos nos deo iudice etiam praesenti
saeculo nosceremus, quia sicut est deus semper sic
iustitia dei semper, sicut omnipotentia domini indeficiens sic
censura indemutabilis, sicut deus iure perpetuus sic iustitia
perseuerans. et ideo omnes admodum sancti in libris sacris
inter discriminum imminentium metus et persecutorum gladios
constitui praesens iudicium dei postulant.

sic enim iustus
dicit in psalmo: iudica me, deus, et discerne causam
meam de gente non sancta. quod ne ad futurum dei
iudicium trahi posset, subdidit statim: ab homine iniquo
et doloso eripe me. praesens utique iudicium dei postulat
qui liberari se de manu persecutoris implorat. et bene pro [*] [*]

iudica, domine, nocentes me, expugna inpugnantes
me: adprehende arma et scutum et exsurge
in adiutorium mihi. uides etiam hoc loco non
futuri examinis seueritatem sed censuram praesentis iudicii
postulari. hoc est enim illud quod ait: adprehende scutum et
arripe gladium', scutum scilicet ad protectionem gladium ad
ultionem: non quia hoc iudicans deus egeat apparatu, sed
quia in hoc saeculo haec terribilium rerum nomina terribilium
iudiciorum sunt instrumenta, ad humanam intellegentiam
humanarum rerum significationibus loquens, quia iudicari ac
uindicari se de aduersariis precabatur, per instrumenta terrenae
istius ultionis uim diuinae animaduersionis expressit.

denique alibi propheta idem, quid inter praesens et futurum
iudicium dei esset, ostendit. quid enim de censura praesentis
examinis dicit ad dominum? sedes super thronum, qui
iudicas aequitatem. quid autem de futuro dei aeternoque
iudicio? iudicabit, inquit, orbem terrae in aequitate
et iterum: iudicabit populos cum iustitia. ipsis scilicet
uerbis praesentis temporis et futuri tempus iudicii utriusque
distinxit. ut enim praesens iudicium ostenderet, \'iudicas\' posuit:
ut autem futurum distingueret a praesenti, subiecit postea
\'iudicabit\'. haec igitur de cura erga nos dei et gubernaculo
et iudicio ratione exemplis testimoniis probasse satis est,
maxime quia etiam, quae post hoc secutura sunt, ad id ipsum.
omnia pertinebunt. nunc si a deo, cuius negotium agimus,
uires ad agendum acceperimus, ea quae contra haec ab aduersariis
dici solent, et proferre simul et refutare temptabimus. [*] [*]