De Gubernatione Dei (1.45-1.48)

X. Sed respondeatur forte hoc loco, habuisse quondam hanc
hominum curam deum, ceterum nunc penitus non habere.
unde hoc ita credimus? forsitan quia, ut illi, tunc, manna
cotidie non comedimus, cum agros triticeis plenos messibus
demetamus? quia coturnices humanis se manibus ingerentes
non adprehendimus, cum omnia auium pecudum bestiarum
genera deuoremus?quod saliences rupibus aquas apertis oribus
non excipimus, cum uinarias, domos uinearum fructibus iuri-. [*] [*]

addo ego amplius aliquid, quod nos ipsi, qui illos tnnc
deo curae fuisse et nos a deo neglegi dicimus, si accipere pro
praesentibus bonis praeterita possemus, respueremus penitus
condicionis istius optionem. nollemus enim haec quae nunc
habemus amittere, ut possemus ea quibus tunc illi, usi sunt
possidere, non quod nos meliora nunc habeamus, quam gens
illa tunc habuit, sed quia et illi, qui cotidiano tunc caeli ac
dei ministerio pascebantur, antiquam uentris ingluuiem bonis
praesentibus praeferebant, turpissima scilicet ciborum carnalium
recordatione maesti et foetidissimo caeparum atque alliorum
amore aegrescentes, non quod potiora. essent quibus antea usi
erant, sed quia quod nunc a nobis fit, hoc tunc ab illis. illi
horrebant quae erant et quae non erant desiderabant: nos
magis laudamus illa quae tunc fuerunt, quam ista quae nunc
sunt, non quia, si eligendi facultas esset, semper habere illa
mallemus, sed quia usitatum hoc humanae mentis est uitium,

illa magis semper uelle quae desunt, et quia, ut illeait,
aliena nobis, nostra plus aliis placent. accedit quoque
illud, quod generale ferme est omni homini, ut deo semper .
ingratus sit, insitoque hoc at quasi natiuo malo se cuncti inuicem
uinciunt, ut beneficiis dei detrahant, ne debitores se
esse cognoscant. sed haec hactenus. nunc ad negotii dudum
coepti ordinem reuertamur, quamuis, ut reor, non mediocriter
iam probauerinpms quae proposuimus: sed addamus tamen. adhuc,
si placet, quippiam. quia melius est plus probare aliquid quam
necesse est, quam minus forsitan quam negotio debeatur.

XI. Liberatus quondam de Pharaonis iugo populus [*] [*]