Tractatus Undecim (1.36-1.40)

in manu [*] [*] [*]

mediatoris; ipse est qui est super omnem principatum
et potestatem et uirtutem et dominationem et supra
omnem nomen quod nominatur non solum in hoc saeculo,
sed etiam in futuro; ipse est deus noster nec alius
reputabitur absque eum, quis est caput super omnem
eclesiam, quae est corpus ipsius et plenitudo eius, qui
omnia et in omnibus adinpletur. Siue autem Paulus siue
Apollo siue Cefas siue mundus siue uita siue mors
siue praesentia siue futura: omnia nostra, nos autem
Christi, Christus autem dei.

Et haec est omnium nostrum una I sententia, ut, siue profetae
seu apostoli seu angeli quid dictum a quoquam nomine
proferatur, si Christum deum profetat aut praedicat et secundum
Moysen et profetas et euuangelia mundialia uitia condemnans
deum loquitur, si catholicae fidei consentit, amplectimur;
si autem, quod nefas est, Iesum deum negat et dissentiens
Moysi euuangeliis uel profetis infelicium, quod non licet, dogmatum
sacrilegia persuadit, neque profeta neque apostolus neque
angelus, etiamsi sibi nomen praeferat sanctum, sed tamquam
anathema a nobis habetur et refuga,

sicut scribtum est quia
nemo in spiritu sancto dicit anathema Iesu et nemo
nisi (in) spiritu sancto loquitur dominum Iesum; sicut [*] [*]

et Iohannes ait: omnis spiritus qui confitetur Christum
Iesum in carnem uenisse, de deo est et omnis spiritus
qui soluit Iesum, de deo non est et hic est antechristus;
sicut et ipse alibi: qui non confitentur Christum
Iesum in carne uenisse, hi sunt seductores et antechristi.
Sicut et Hiesu Naue profeta domini et dux in Istrahel
apparente sibi angelo non solae apparentiae, sed uerborum
confessionibus credens exclamauit ad angelum: noster es aut
aduersariorum? et ille, ut I fides sermonibus illius haberetur,
principem se militiae domini esse confessus est et sic factum
est, ut Iesus qui nihil aliud extra deum crederet tunc sermonibus
angeli loquentis ad se fidem daret, cum esse se ille de militia
domini non negasset. Sicut et Iohanni apostolo in apocalypsi,
cum loquentem ad se angelum adorare uellet, ostensum est
deum non angelos adorandum dicente angelo ad ipsum: ne
feceris, Iohannis; conseruus enim tuus sum et fratrum
tuorum qui habent testimonium; Iesum deum uero
adora!

testimonium autem Iesu spiritus est et profetiae;;
sicut et Eseias ait: neque nuntius neque angelus, sed
ipse dominus ueniet et saluos nos faciet.

Si qui autem inflati sunt nihil scientes et extra quattuor euangelia
quintum aliquod euangelium uel fingunt uel confitentur,
cur hoc ad nostram, qui talium respuimus infelicitates, profertur
inuidiam? Hi sunt enim in quibus deus saeculi huius excaecauit
sensus infidelium, ut non resplendeat in illis
inluminatio euuangelii gloriae Christi qui est imago
dei, et ueniat super eum omnis ira domini, qui hoc aut
scribit in titulis aut confitetur aut credit. I Nos autem uenerabilis
eclesiae dei per symbolum corpus ingressi indissolubilem
fidem uno fonte tripertito rigatam in quattuor euangeliorum
dispositione cognouimus, nullum alium deum esse credentes [*] [*]

nisi Christum deum dei filium, qui pro nobis crucifixus in
nomine suo baptismum remissionis ostendit, praedestinans a
principio saeculi in profetia electos suos, ex quibus Christus
secundum carnem sicut et generatio domini in euuangelio per
eos disposita et edicta retinetur, per quos profetans se dominus
aduentus sui iter praestitit, sicut scribtum est: effundam
de spiritu

meo super omnem carnem et profetabunt
filii et filiae eorum et iuuenes eorum uisa uidebunt
et senes somnia somniabunt, et quidem super seruos
et ancillas meas effundam de spiritu meo et dabo prodigia
in caelo susum et signa deorsum; sol conuertetur
in tenebris et luna in sanguinem, priusquam ueniat
dies magnus domini; et erit: quicumque inuocauerit
nomen domini saluus erit. In quo et nos non desperamus
loqui de eo, quia nullius prohibens aut intercipiens spiritum certo
profetiae fine conclusit, sed ut omnes qui credent eum libere
de eo loquerentur indulsit; sicut I et in euuangelio scribtum
est: benedictus deus qui uisitauit et fecit redemptionem
plebis suae et erexit cornum in domo Dauid, sicut
-locutus est per os sanctorum suorum prophetarum
qui ab aeuo sunt; sicut et Tobi profeta ait ad filium suum:
nos fili profetarum sumus; Noe profeta fuit, Abraham
Isac et Iacob et omnes patres nostri qui ab initio saeculi
profetauerunt; sicut et ludas apostolus ait: profetauit
de his septimus ab Adam Enoc dicens: \'ecce uenit dominus
in sanctis milibus suis facere iudicium\'; sicut [*] [*]

et apostolus nulli loquendi de deo iter claudens cum ad plebes
quibus praedicabat scriberet:

potestis, inquid, singuli quique
profetare, ut omnes discant et omnes exhortentur,
sed et alibi: spiritus profetarum profetis subiecti sunt,
ut qui deo Christo crederet profetandi de deo desperationem
in eo quod omnibus suis promiserat non haberet.

Et ideo, beatissimi sacerdotes, si satisfactum, damnatis heresibus
et dogmatibus et fidei expedita abseratione, et deo putatis
et uobis, dantes testimonium ueritati inuidia nos maliuolae
obtrectationis absoluite et referentes ad fratres uestros ea
quae maledicorum sunt uerbis uexata sanate, I quoniam fructus
uitae est probari ab his qui fidem ueri expetunt, non qui sub
nomine religiosorum domesticas inimicitias persequuntur. [*] [*] [*] [*] [*]