De Sancto Athanasio, Liber I-II (2.1)

Audes ad deo dicatos tendere, Constanti, manus, ad eos
uexandos, quorum felicitatem declarat apostolus dicens: scimus
autem quoniam diligentibus dominum omnia procedunt in
bonum, his qui secundum propositum uocati sunt, quos praesciit
et praedestinauit conformes fieri imagini filii eius. procedunt
quidem nobis in bonum tuae persecutiones, sed aduerte
per Hieremiam quae uobis persecutoribus promittat deus
dicens: sanctus Israel domino initium generationum eius,
omnes qui edunt eum paenitebunt. mala inducam super eos,
dicit dominus. uenient super te mala quae tibi promittit deus.
Constanti, nisi temet correxeris, sicut uenerunt super illum
populum carnalem comblasphemum tuum, ad quem dicitur:
tu malignatus es ut coinquinares uias tuas, et in manibus
tuis inuentus est sanguis animarum innocentium. eris in
aeternum inter dei inimicos, nisi audieris audiens eius sanctam
dicentis admonitionem: si emendantes emendabitis uias uestras
et cogitationes uestras et facientes feceritis iudicium inter
uirum et proximum eius, et proselytum et pauperem et uiduam
non potentabitis, sanguinem innocentis non effuderitis in hoc
loco et post alienos deos non abibitis. emendabis uias tuas.
si iam desinas persequi dei seruos, si te Christianum fueris
confessus et esse Arrianum negaueris, si filium dei, uerum [*] [*]

dei filium credideris, si anathema feceris dicentes: erat quando
non erat et factus est ex nihilo. mutabis uias tuas, si
paenitueris pro homicidiis proque sacrilegio tuo; alioquin eris,
ut nunc es, ex illis, in quorum exprobrationem dicitur a deo:
numquid spelunca latronum est domus mea, in qua uocatum
est nomen meum? quos uis esse dei domum, uosne Arrianos
an nos Christianos? si enim uestra maligna congregatio est
domus dei, ergo latronum congregatio est domus dei. uos
etenim fundendo sanguinem dei seruorum, ut tunc fundebant
Iudaei, inspicimini esse latrones. ex fructibus tuis, imperator
Constanti, non esse Christianus, sed plane manceps latronum
cognosceris. praecipis denique innocentes interimi, habitans
scilicet non in ecclesia domini, sed in spelunca latronum. non
desinis interficere eos quos uideas interfici paratos pro unici
dei filii claritate, pro aeterna illius maiestate. noluimus ad
falsas suggestiones tuas dare contra uirum iustum sententiam,
ne et nos percuteret tecum et cum Iudaeis ista domini increpatio:
extendit linguam suam sicut arcum. in falso, et fides
non inualuit super terram, quia de malis mala exierunt, et
me nescierunt. tu, qui falsorum es criminum concinnator pariter
et amator, tu dominum nesciens, nisi te correxeris, ut es, unus
eris ex illis, de quibus scriptum legisti: ueritatem non loquuntur,
didicit lingua eorum loqui mendacium. reuerti
noluerunt et non obreliquerunt usuram super usuram, dolum
super dotum. noluerunt me nosse, dicit dominus. propter haec,
hoc dicit dominus, ecce ego conburo eos et probabo eos, quia
sic faciam a facie malignitatis filiae populi mei. sagitta uulnerans
lingua eorum, maligna uerba oris eorum. proximo
suo loquitur pacifica, et in semet ipsum detinet inimicitiam. [*] [*] [*]
numquid in his uisitabo, dicit dominus, aut in gentem talem
non uindicabit anima mea?