De Sancto Athanasio, Liber I-II (1.44)

Aderit tibi deus, si primo credas in eum, si deinde
ad haec uerteris temet quae etiam infra dicit implenda: si
auferas a te uinculum iniquitatis et obligationis et uerbum
murmurationis et dederis esurienti panem tuum ex animo et
animam humiliatam satiaueris, tunc orietur in tenebris lumen
tibi, et tenebrae tibi ut meridies erunt. et erit deus tuus tecum
semper, et repleberis sicut desiderat anima tua, et omnia
ossa tua pinguescent, et erunt sicut hortus ebrius et sicut fons
cui non deficit aqua. haec, ut iam dictum est, consequi
poteris, si te ad ecclesiam conferas, si coarrianos tuos uites, [*] [*]

si illam malignorum congregationem uestram odire digneris.
tunc erit deus tecum semper, tunc in tenebris orietur lumen
tibi, tunc tenebrae tibi ut meridies erunt, tunc in bonis dirigetur
iter tuum. ceterum si in hac peruicacia manseris, si in
hac crudelitate, ut seruos eius crucies, non tecum deus erit,
sed ille qui et hodie esse in uestro coetu Arrianorum inuenitur,
hoc est diabolus. ista etenim quae agere dignaris non sunt
dei, sed diaboli. si opera est illa dei, ut proscribas certos,
cur aut Athanasium antistitem dei non damnauerint innocentem
aut cur non cohaeretico tuo Georgio communicauerint aut
cur se dicant Christianos, cur nolint effici coapostatae tui,
possumus sane aestimare, si opera deo sit placita, item
si eleemosyna est ista quam de lacrimis das alienis, de eorum
bonis, qui deportari interfici proscribique maluerunt a te quam
aut innocentem damnare aut negare unicum dei filium, in quem
credentes sciebant glorificatos Abraham Isaac et Iacob et
omnes prophetas apostolos ac martyres. quorum te fieri socium
atque omnibus participem me cupere, mea circa te haec esse
uota ille est testis qui nobis tribuere hoc potens est [*] [*] [*]