De Sancto Athanasio, Liber I-II (1.41)

Sed ut iterum ad Athanasium redeamus, in quo
hanc persequeris sacram fidem, non timuisti, oro te, indignationem
domini contra illos prolatam, qui exprobrare temptauerunt
Iob iustissimum, ut falsis criminibus peteres dei antistitem?
non metuis etiam nunc, ne ad te dicat deus quae
dixit illi regi loquenti contra Iob sanctissimum: peccasti tu
et amici tui ambo. nihil enim ueri locuti estis coram me.
interea sic uos Arriani superiores poteritis Athanasio inueniri
nunc apud deum, quomodo et illi tunc inuenti sunt qui Iob
exprobrant. utile est tibi, Constanti, ut per Athanasium domini
sacerdotem pro facinoribus tuis sis supplex deo, per ipsum
dirigas uota tua, sicuti et illi per Iob; per Athanasium siue
per coepiscopos eius des operam salutarem consequi baptismum.
ceterum quo uelitis uos torqueatis modo aduersus Athanasium,
uos de filiis esse inuenimini, quippe haeretici, illius anguis,
colubri refugae desertoris; Athanasius uero est dei domesticus,
ut fuit Iob; est de filiis lucis et ipsam tenens iustitiae uiam
quam tenuit seruus dei lob; est ipse possidens fidem, unde
et de filiis Athanasius Abrahae est. sic dei filium confitetur
Athanasius, ut confessus est Iob. qui Iob unde de filiis Abrahae,
nisi quia sic crediderit, quomodo fuit credens et Abraham?
si haec ita se habere ignoras, percurre beatum Paulum apostolum
non solum ad Romanos, sed ad Galatas, et inuenies
uera esse quae defendam. aut numquid, quia Iob iusti beatus
apostolus nominis specialiter non fecit mentionem, negabitur
lob de filiis esse Abrahae? si non potest negari Iob esse de [*] [*]

filiis Israel, dubitari non potest hinc illum tantum factum ac
talem, quia crediderit in deum, ut fuerit credens beatus
Abraham. non enim operibus legis, sed per fidem iustificari
credentes reuelat apostolus; neque enim illarum temptationum
uictoria ei fuisset reputata ad iustitiam, nisi fuisset sic credens
in deum ut crediderit Abraham. aut unde uinceret diabolum,
nisi quia fuisset credens in deum patrem innatum et unicum
filium eius, natum ex innato et uero patre, et in sanctum.
paraclitum spiritum? aut si putas quia non ita est semper
creditum, ut hodie credimus, proba beatos apostolos ac martyres
potuisse superare concarnifices tuos atque uicto amico
uestro diabolo consequi regna caelestia nisi credentes in patrem
et in filium et in spiritum sanctum. igitur si ita hi credendo
uicerunt qui post domini unici filii dei aduentum crediderunt,
crede quia et ante aduentum eius qui uicerunt diabolum
non aliter crediderunt quam quomodo hodie credimus. neque
enim Danihel leones et tres pueri uincerent ignes, nisi quia
credentes fuissent, ut hodie credit ecclesia. inde denique
Abrahae fidem prouocat apostolus probans, auctoritatem usus
sacrarum litterarum, sic credidisse Abraham, quomodo nunc
fuerit credens Paulus, tunc uero se fuisse filium irae erroneum,
quando cum Iudaeis negabat unicum dei filium.