De Sancto Athanasio, Liber I-II (1.33)

Non poteris itaque negare te omnium esse contyrannorum
tuorum principem, si modo penitus intuearis operam
tuam. custoditio, inquit propheta, legum confirmatio incorrupti.
onis est, incorruptio autem faciet te proximum deo. tu ad haec,
corrumpite, inquis, dei legem, ut corrupistis uos, persecutores [*] [*]

nostri. quis tam necors est, qui nelit corruptus a te in aeternum
perire? qui nolit manendo in integritate proximus fieri deo?
cur haec ant ipse fecisti aut nos facere fueras conpellere ausos?
numquid non legeras dixisse in libro Sapientiae Salomonem
ad deum: deus parentum et domine misericordiarum, qui
fecisti omnia uerbo tuo, et sapientia constituisti hominem,
ut dominetur creaturae quae a te facta est, ut disponat orbem
terrarum in iustitia et aequitate et in directione animi iudicium
iudicet, et iterum: docuisti populum tuum per alia opera,
quoniam oportet iustum esse et humanum, et bonae spei fecisti
filios tuos? non, inquam, haec scripta inueneras, (ut) auderes
ad tantam pronocare nos inhumanitatem? quomodo bonae
spei filii erimus? quomodo iustos nos et humanos ante
deum seruos illius exhibebimus, cum praeuaricatores legis
neque iusti neque filii dei dicantur? cognosce itaque a quali
nos (bono) nolueris pertrahere ad mortem et quidem sempiternam,
siquidem omnis qui desinit esse inter eos, quos in
filiorum adoptione uocauerit deus, sit amittens uitam, sit
perpetuam possidens mortem. cum igitur sitis Arriani inhumani
impii crudeles homicidae, quomodo dici Christiani
poteritis? sed et cum negetis Christum unicum dei filium et
confiteamini credidisse uos in antichristum, unde aut quomodo
uos poteritis Christi probare seruos, cum manifestaritis uosmet
uestra professione esse famulos antichristi? antichristus etenim,
in quem Arrius crediderit, re uera fuit, quando non fuerit
contra noster saluator dominus ac deus dei unicus filius non
est, ut tu uis, Constanti, creatura, sed est dominus creaturae;
est aeternus inaestimabilis, sicut est et cuius est filius; induit
sane perfectum hominem nouissimis diebus de utero uirginis,
sed et cum suscepisset hominem, talis est inmutabilis [*] [*]
incurruptibilis inenarrabilis et inconuertibilis, qualis est et cuius
est filios; non eum suscepti hominis causa in aliud quam
quod semper fuit potuit conuertere, quandoquidem in forma
sit dei patris sui, quandoquidem sit aequalis filius patri, ut
refert beatissimus apostolus; qui eum in forma dei esset, non
est rapinam arbitratus esse se aequalem deo, sed semet ipsum
exinaniuit formam accipiens serui. non enim quia dixit:
semet ipsum exinaniuit, formam serui accipiens, deus dei unicus
filius aliud fieri potuit ex illo, quod est incorruptibilis inenarrabilis
inmutabilis, cum sit semper in eo statu aeternae magnitudinis
manens, in quo sit manens et eius pater. sed utique
intellegimus quid sit sed semet ipsum exinaniuit, hoc est, cum
sit similis atque aequalis patri filius, tamen quod et hominem
se propter nostram salutem fieri uoluerit.