De Sancto Athanasio, Liber I-II (1.26)

Interfici certe tecum merebamur et quidem a deo,
si tecum dei hominem fuissemus persecuti. sed quomodo istud
fecissemus ? qui sciebamus scriptum: noli fabricare in amicum
tuum mala, in incolam et confidentem. noli inimicitias exercere
aduersus hominem sine causa, ne quid tibi operetur
malum. aut numquid non erat sine causa, si prout insanus
furor cohaereticorum tuorum per te iusserat, in innocentem
mortis tulissemus sententiam? uae tibi, quia dictum de te
persecutore nostro uideo: oculus contumeliosus, lingua iniqua,
manus sunt effundentes sanguinem iusti, et cor fabricans cogitationes
malas, et pedes festinantes ad male faciendum. legisti:
fili, honora dominum, et ualebis; praeter.eum ne timeas alterum;
et tamen te timeri uoluisti, deum uero contemni. unde etenim
solum deum potueramus reperiri metuentes, si minis tuis succumbentes
absentem inauditum et quidem eum, quem sciremus
iustum, damnaremus? Salomon dicit: statera doti abominatio
est coram domino, pondus autem aequum acceptum est ei.
tu contra mandare non dubitas: damnate iniusto iudicio uirum,
hoc rectum putans quod peruersum est adhuc Salomon de
te ac tibi similibus: uiae insipientium rectae coram ipsis,
exaudit autem consilia sapiens. damnate, inquis, Athanasium,
et quidem ubi ualere non potuisti ingenio detestandae subtilitatis
tuae, uiribus imperii tui coepisti. de te itaque scriptum
accipe: malus cum contumelia agit mala, et iterum,
quod temet sic laqueo iam necaueris, haerendo Arrianis, sicuti
et ludas Scariothes Iudaeis: lex sapienti fons est uitae, stultus [*] [*]

autem laqueo morietur. adhuc dicitur de te: rex audax incidet
ita mala. utique incidisti in haec mala, quia nihil sapientiae
tibi reliqueris, negando unicum dei filium, sed totum
temet uerteris in stultitiam, quae res effecerit te mactare deo
caros. scriptum est: sapiens timendo declinabit a malo, insipiens
autem miscetur confidens iniquo. non legeras scriptum:
qui contumeliam facil pauperi inritat eum, qui fecit illum,
ut innocentem tecum nos interficere traheres? si enim contumeliam
facienti irascitur deus, quanto magis ei, qui interfecerit
eius sacerdotem! scriptum adhuc non retinebas: ini-
tium uiae bonae facere iusta; accepta autem sunt apud dominum
magis quam immolare hostias, ut tu iniusta um facere cogeres?
sed et alio in loco: qui iustum uocat iniustum, iniustum autem
ut iustum, abominabilis est apud deum. abominabiles sine
dubio essemus, si te iustum pronuntiaremus et uirum deo
acceptum Athanasium iniustum iudicaremus. mirari, inquit,
personam impii non est bonum, neque sanctum declinare iustum
in iudicio. tu dicis contra, qui in impii persona uideris descriptus:
damnate insontem, imitati meam personam; et licet
haec nos facere coegeris, quae nobis possent deum quaerere
iratum, tamen hortamur te inimicum sospitatis nostrae ex impio
pium fieri, saluum ex aegro, uiuum ei mortuo, religiosum ei
sacrilego.