De Sancto Athanasio, Liber I-II (1.20)

Sciens tu degens sine notitia dei persequeris Athanasium
uera tibi dicentem, ex toto amantem deum corde. sic
et Achab persecutus Heliam. sed uide exitum Heliae atque
inimici eius Achab. Heliam conspice translatum ad amicitias
dei perfruendas aeternas, et nune Achab torquetur in exterioribus
tenebris. est Helias de dei gaudens amicitiis, et est
Achab exsoluens perpetuas poenas. erit sine dubio Athanssius
in conuiuio, ubi est Helias; et tu eris in loco illo tormentorum,
nisi tibi consulueris, in quo detinetur Achab, cuius
in omnibus imitator reperiris. istud est sapere, ut elegisses
infelicitatem aeternam Achab regis quam frui felicitatem perpetuam,
quam est consecutus Helias? cuius translationem
loquitur scriptura in quarto Regnorum libro dicens: euntibus
autem illis et loquentibus ecce currus igneus et equi ignei, et
?eparauit inter utrosque. et ascendit Helias in commotione
quasi in caelum. et Helisaeus uidebat, et ipse clamdbatt
dixit: pater, pater, agitator Israel. et non uidit eum amplius.
non nouum nobis tuum haeretici factum poterit uideri, si BOS
persequaris domini sacerdotes, cum in libro Paralipomenop [*] [*]

secundo inueniamus Hieroboam et eius filios haec egisse.
sacra scriptura, Iuda, inquit, et Beniamin et leuitae et sacerdotes,
qui erant in omni Israel, conuenerunt ex omnibus finibus,
quoniam dereliquerunt leuitae et tabernacula sua et possessiones
suas et abierunt ad Roboam, quoniam repellit eos Hieroboam
et filii eius, ut non seruirent domino. et constituit ibi
sacerdotes excelsorum et simulacris et daemoniis et uitulis,
quae fecit Hieroboam. et proiecit eos a filiis Israel et a
tribubus Israel, qui dederant cor suum quaerere dominum
deum Israel. non erit itaque admirandum, si tu nos uel
nobis diuinitus commissos persequeris, si de re nobis commissa
nos pellis, si denique locis nostris ordines dei inimicos eos,
qui tecum dereliquerunt deum, quando uideas haec te implere
quae fecerit Hieroboas. quid est enim dicere: fidem apud
Niciam damnate conscriptam et suscipite meam, nisi hoc quod
dixit Hieroboas: et relinquite deum et seruite simulacris meis ?
quis homo dicis: damnate absentem inauditum innocentem?
certe is, qui iam fidem apostolicam negaueras atque euangelicam,
nempe is, qui traditionem beatorum destruxeras,
quantum apud te ac tuos est, apostolorum. inde denique
factum est, ut ad tantam uenires uecordiam, quia fueris ut
Hieroboas sine deo. ceterum si deum habuisses, si te eius
meminisses cultorem, numquam profecto diceres: damnate innocentem,
percutite inauditum absentem consacerdotem uestrum.