De Sancto Athanasio, Liber I-II (1.16)

Haec idcirco indidi, ut tandem posses conicere, sic
te siue Athanasium siue nos iniuste persequi, sic te stimulari
in tuae salutis necem, sic tibimet mortis apud diuinitatem
contrahere pericula, ut sibi per haec quae egerit contraxerit
Saul. si haec non ita sunt, dic cur nos persequaris; nempe
quia non fundamus sanguinem innocentem. quem uis imitemur,
tene aut Dauid? de Dauid enim scriptum inuenio: et Dauid
regnauit in Israel, et erat faciens indicium et iustitiam in
toto populo suo; te uero esse cernimus iniustum iudicem, cultorum
dei interfectorem. cur nos persequeris? nempe quia
noluerimus, ut tu es, fieri apostatae, quia noluerimus unicum
dei negare filium. Dauid liber et trinitatem loquitur perfectam
et unam narrat deitatem patris et filii et spiritus
sancti; et tu esse inueniris apostata. quem, inquam, sequar,
tene an Dauid ? illumne cultorem domini, misericordiae amatorem
an te sacrilegum, carnificem? cuius sapientiae homo persequeris
Athanasium? mirarer te haec agere, si non et Achab rex sic
Heliam et ceteros domini prophetas fuisset persecutus; mirarer
te persequi dei hominem, si non in omnibus te Achab esse
cernerem. denique talia tibi dicuntur a nobis, qualia et illi a
dei dicta sint domesticis: noli Baal colere, noli idolis seruire,
sed deo; serui deo Abrahae, deo Isaac, deo Lacob, serui deo
Israel. si talia meministi dixisse Heliam et ceteros prophetas
domini ad Achab apostatam regem, aduerte similia tibi ab
eis, quibus docendi dederit auctoritatem dominus, dici. noli,
Constanti, cum Arrianis pugnare contra dei domum, noli idololatriam
Arrii introducere in ecclesiam, noli negare unicum
filium dei, desine persequi apostolicam atque euangelicam
fidem. haec quia dicamus, uidemur esse tibi inimici. sic fuerunt
regi uera sibi dicentes inimici. percurramus denique quaenam
fuerint orta, quae facta inter Heliam domini prophetam et [*] [*]

Achab tuum coapostatam, et inuenies te esse hodie Achab.
uiuit, inquit Helias, dominus, cui adsisto ante conspectam, si
erit annis istis ros et pluuia, nisi per uerbum oris mei. quod
utique cum impletum fuisset, debuerat uecors cognoscere uere
deum solum potentem totum non fuisse nisi illum cui seruiret
Helias. quid agit Achab ? uidet per triennium et eo amplius
non esse pluuiam, et magis est idolis sentiens, magis
est cupiens interficere Heliam. audit dei propheta ore sacrilegi
Achab: si tu es ipse, qui euertis Israel? sic et tu dicis
Athanasio uel nobis, quod enim nos sumus uertentes dei populum,
cum tu sis ad tuam suscipiendam haeresim Christianos
conuocans. sed audis a nobis quae audiit Achab ille cultor
idololatriae ab Helia glorioso: non nos euertimus dei domum,
sed euertis tu et domus patris tui. aut negabis nihil te cogitare,
nisi ut omnes nos coapostatas efficias tuos?