Divinarum Institutionum (1.15.29-1.15.33)

rato homini placuit Antonio, deus Quirinus, quia hoc pastoribus
uisum est, cum alter gemini fratris extiterit, alter patriae parricida.
quodsi non consul fuisset Antonius, Gaius Caesar pro

suis in rem publicam meritis etiam defuncti hominis honore caruisset,
et quidem consilio Pisonis soceri et Lucii Caesaris propinqui,
qui uetabant funus ei fieri, et Dolabellae consulis, qui columnam
in foro id est tumulum eius euertit ac forum expiauit.
nam Romulum desiderio suis fuisse declarat Ennius, apud quem
populus amissum regem dolens haec loquitur:

o Romule, Romule die,
qualem te patriae custodem di genuerunt! [*] [*]

tu produxisti nos intra luminis oras,

o pater, o genitor, o sanguen dis oriundum.

ob hoc desiderium facilius creditum est Iulio Proculo mentienti,
qui subornatus a patribus est, ut nuntiaret plebi uidisse
se regem humano habitu augustiorem eumque mandasse ad
populum, ut sibi delubrum fieret, se deum esse et Quirinum
uocari.

quo facto et ipsi populo persuasit Romulum ad deos
abisse et senatum suspicione caedis regiae liberauit.