Sermones (8)

VIII. DE EPIPHANIA DOMINI AD MISSAM AUT IN NATALI LUCIANI MARTVRIS.

Sollemnitatem, quae est de domini nostri natiuitate, fratres
carissimi, ea fide celebrauimus, qua ex hoc homine deus natus
est. hanc ergo ea obseruatione ueneremur, qua deus in homine
declaratus est. illic in infirmitatibus absconditur, hic
uirtutibus reuelatur. hodie enim magos ab oriente uenientes
usque ad locum geniti saluatoris stella Christum quaerentibus [*] [*]

monstratura perduxit. spectetur sub humili tugurio sacra natiuitas.
adoratur in pannis, qui fulget in stellis. adoratur in
pannis, id est sub abiectione corruptionis humanae inuiolata maiestas.
reuelatur innuente mysterio diuinae misericordiae magnitudo
in eo, quod ad Christum primum Aethiopes, id est gentiles
ingrediuntur. gentium primitiae consecrantur in agnitionem
ueritatis, synagogam Iudaeorum praecedit ecclesia gentium
peccati exuta nigritudine et fidei induenda candore. haec itaque
in praesepio salutem nostram expetit. quid est hoc, quod in
praesepe salutem nostram expetit? id est fera prius infidelium
populorum multitudo intra ecclesiae stabulum recepta mansuescit.
Iudaei quidem gloriantur cultum penes se esse diuinum,
sed primi legati gentium uident Christum. quare primi?
quia sanus Christiani oculus lucem sequitur, Iudaeorum uero
corruptus intuitus ipsa luce subfunditur et aeger obtutus inlato
lumine magis tenebrescit.

Interea beata legatio perductam se ad sacra cunabula radio
desuper currente miratur. extrema gens bono publico prima
fruitur. quam stupenda dignatione inter amplexus genetricis
includitur, qui terram caelumque conplectitur, in sinu matris
latet, qui regnum patris excedit. per simplex officium spiritale
reuelatur arcanum, humanitas cernitur, diuinitas adoratur. exhibent
aurum et tus et myrram plus in mysteriis quam in
conscientiis offerentes. in auri munere regia dignitas, in turis .
uapore diuina maiestas, in myrrae specie sepelienda demonstratur
humanitas. ac sic trinitatem oblationis numerus loquitur,
unitatem deuotio una testatur.

Ac per hoc peruigili intentione cordis caelum studeamus
aspicere, si ad Christum cupimus peruenire. dirigat nobis [*]

semitas uitae perfectae stella iustitiae. ei, qui dixit: non apparebis
in conspectu meo inanis, offeramus aurum fidei,
pietatis aromata, castitatis holocausta. spiritalem myrram
habeamus in nobis, quae ita animas nostras condiat, ut inlaesas
a peccati corruptione custodiat. mutemus uiam, si peruenire
optamus ad patriam, utique ad patriam caelestem. hoc sit inter
utrumque commercium, ut illius nobis proprietatem usu istius
conparemus, ut, sicut uita aeterna uitae istius praemium erit,
ita laboremus, ut illius ista sit meritum. illud autem, quod
ait euangelista, magos admonitos esse in somnis, ne redirent
ad Herodem, sed per aliam uiam ad regionem propriam remearent,
hoc ergo nobis spiritaliter praecipitur, ut per aliam
uiam, id est per aliam conuersationem reuertamur ad patriam.

Forte aliquis requirit, quomodo id fieri possit. qui hoc
scire desiderat, audiat prophetam dicentem: deuerte a malo
et fac bonum, inquire pacem et sequere eam. hoc enim
ordine per aliam uiam reditur ad patriam. nam quia per
superbiam cecidimus in mundum, oportet, ut per humilitatem
redeamus ad paradisum. per cupiditatem ad seruitium diaboli
uenimus, per misericordiam ad Christum dominum redeamus.
per uoluptatem atque luxuriam durissimum iugum diaboli sustinuimus,
per caritatem atque iustitiam leue iugum Christi suscipere
festinemus, ut, qui per uias infidelitatis atque nequitiae
diabolo infeliciter seruientes ab angelorum societate discessimus,
per uias bonitatis ac fidei redire ad patriam principalem
studeamus.

Si hoc ordine uias mortiferas relinquentes uias uitae aeternae
tenere noluerimus, de sinistra translati ad dexteram magorum [*] [*]

itinera fideliter ac feliciter possimus imitari. quasi non tibi
uidetur iam per aliam uiam ad patriam remeare, qui prius
solebat res alienas tollere et nunc cupit suas misericorditer
erogare? non tibi uidetur per aliam uiam incedere, qui fuit
adulter et est castus, qui fuerat ebriosus et est sobrius, qui
solebat maledicere et benedicit, qui fuerat inuidus et est benignus?
si enim orationibus simul et bonis operibus deo auxiliante
contendimus hoc ordine conuersationum nostrarum itinera
in Melius commutare, ad aeternam beatitudinem poterimus
peruenire praestante domino nostro Iesu Christo, qui uiuit et
regnat in saecula saeculorum. Amen.