Sermones (1)

SERMO IN NATIUITATE DOMINI NOSTRI IESU CHRISTI.

Propitia diuinitate, fratres dilectissimi, iam prope est dies,
in qua natalem domini saluatoris desideramus cum gaudio
celebrare. et ideo rogo et admoneo, in quantum possumus,
cum dei adiutorio laboremus, ut in illa die cum sincera et
pura conscientia, mundo corde et casto corpore ad altare domini
possimus accedere et corpus uel sanguinem eius non ad
iudicium, sed ad remedium animae nostrae mereamur accipere.
in Christi enim corpore sic uita nostra consistit, sicut et ipse
dominus dixit: nisi manducaueritis carnem filii hominis
et biberitis sanguinem eius, non habebitis uitam in
uobis. mutet ergo uitam, qui uult accipere uitam. nam si
non mutet uitam, ad iudicium accipiet uitam et magis ex ipsa
corrumpetur quam sanabitur, magis occiditur quam uiuificatur. [*] [*]

sic enim dixit apostolus: qui manducat corpus domini et
bibit sanguinem eius indigne, iudicium sibi manducat
et bibit. et licet nos in omni tempore bonis operibus
ornatos ac splendidos esse conueniat, praecipue tamen in die
natalis domini, sicut et in euangelio ipse dominus dixit: lucere
debent omnibus hominibus opera uestra.

Considerate, quaesumus, fratres, quando aliquis homo potens
uel nobilis aut natalem suum aut filii sui celebrare desiderat,
quanto studio ante plures dies, quicquid in domu sua sordidum
uiderit, ornate mundari, quicquid ineptum et incongruum,
proici, quicquid utile et necessarium, praecipit exhiberi. domus
etiam, si obscura fuerit, dealbatur, pauimenta scopis mundantur
et diuersis respersa floribus adornantur, quicquid etiam ad laetitiam
animae et corporis deliciarum pertinet, omni sollicitudine
prouidetur. ut quid omnia ista facit, fratres carissimi,
nisi ut dies natalicii sui cum gaudio celebretur? homo moriturus,
si ergo tanta praeparas in natalicio tuo uel filii tui,
quanta et qualia debes praeparare suscepturus natalem domini
tui? si talia praeparas morituro, qualia praeparare debes aeterno?
quicquid ergo non uis inuenire in domu tua, quantum
potes, labora, ut non inueniat deus in anima tua. certe si te
rex terrenus aut quicumque paterfamilias ad suum natalicium
inuitaret, qualibus uestimentis studeres ornatus incedere, quam
nouis et nitidis uel quam splendidis, quorum nec uetustas nec
uilitas aliqua seu foeditas oculos inuitantis offenderet.

Tali ergo studio, in quantum praeuales, Christo auxiliante
contende, ut diuersis uirtutum ornamentis anima tua conposita [*] [*]

gemmis simplicitatis et sobrietatis floribus adornata ad sollemnitatem
regis aeterni, id est natalem domini saluatoris cum conscientia
pura procedas castitate nitidus, caritate splendidus,
elimosynis candidus. Christus enim dominus, si te ita conpositum
natalicium suum celebrare cognouerit, ipse per se uenire
et animam tuam non solum uisitare, sed etiam requiescere
perpetuo et in illa dignabitur habitare, sicut scriptum est:
inter eos ambulabo et habitabo in illis, et iterum: ecce
sto ad ianuam et pulso. si quis surrexerit et aperuerit
mihi, intrabo a.d illum et cenabo cum illo et ille
mecum. quam felix est illa anima, quae uitam suam ita deo
auxiliante studuerit gubernare, ut Christum hospitem habitatoremque
mereatur excipere, sicut e contrario quam infelix est
illa conscientia toto lacrimarum fonte lugenda, quae se ita
malis operibus cruentauit, auaritiae nigritudine obscurauit, iracundiae
igne conbussit, adsidua luxuria sordidauit, superbiae
tyrannide destruxit, ut in ea non Christus incipiat requiescere,
sed diabolus dominari. talis enim anima, si medicamentum
paenitentiae non cito subuenerit, a luce relinquetur, a tenebris
occupabitur, uacuabitur dulcedine, replebitur amaritudine, a
morte inuadetur, a uita repudiabitur. non tamen de domini
pietate defidat, quae talis est anima, nec nimia desperatione
frangatur, sed magis ad paenitentiam cito recurrat et, dum
adhuc noua sunt et calent peccatorum suorum uulnera, sic sibi
adhibeat medicamenta salubria, quia medicus noster omnipotens
est et sic consueuit plagas nostras curare, ut nec cicatricium
faciat uestigia remanere. [*] [*] [*] [*] [*]

Et ideo, fratres dilectissimi, sicut in omni tempore ab adulteris
et miserrimis concubinis, ita etiam a propriis uxoribus
ante multos dies debetis abstinere, quotienscumque aut natalem
domini aut reliquas sollemnitates celebrare disponitis. ebrietatem
ante omnia fugite, iracundiae repugnate quasi bestiae
crudelissimae, odium uelut uenenum mortiferum de corde uestro
repellite et tanta sit in uobis caritas, quae non solum usque
ad amicos sed etiam ad ipsos inimicos perueniat, ut securi
possitis dicere in oratione dominica: dimitte nobis debita
nostra et cetera. nam qui scit se uel unum hominem odio
habere, nescio si ad altare domini securus possit accedere,
praecipue cum beatus Iohannes euangelista terribiliter clamet
et dicat: qui fratrem suum odit, homicida est. iam uestrum
est iudicare, utrum homicida, antequam paenitentiam
agat, praesumere debeat eucharistiam accipere. addidit etiam
adhuc sanctus Iohannes et clamat dicens: qui fratrem suum
odit, in tenebris est et in tenebris ambulat et nescit,
quo uadit, quoniam tenebrae obcaecauerunt oculos
eius, et iterum inquit: omnis, qui fratrem suum non diligit,
manebit in morte, et iterum: si quis dixerit (de)
se, quod deum diligit, et fratrem suum odit, mendax
est. qui enim non diligit fratrem suum, quem uidet,
deum, quem non uidet, quomodo potest diligere? quicumque
ergo odium uel iracundiam seruat in corde et sub
tali tonitruo nec terretur nec exspergiscitur, non dormiens, sed
mortuus esse credendus est.

Haec ergo, fratres dilectissimi, adsidue cogitantes, qui boni
sunt, cum dei gratia contendant perseuerare in bonis operibus, [*] [*]

quia non qui coeperit, sed qui perseuerauerit in amore dei
usque in finem, hic saluus erit. qui uero ad elimosynam
tardos et ad iracundiam promptos et ad exercendam luxuriam
praecipites esse se cognoscunt, auxiliante domino festinent se
a malis eruere, ut, quae bona sunt, mereantur inplere, ut, cum
dies iudicii aduenerit, non cum impiis et peccatoribus puniantur,
sed cum iustis et misericordibus peruenire ad aeterna praemia
mereantur praestante domino nostro Iesu Christo, cui est
honor et gloria in saecula saeculorum. Amen.