Ennodius Ambrosio et Beato (7)

De praefatis uirtutibus facessat studiorum liberalium deesse
diligentiam, per quam diuinarum bona rerum quasi pretiosi
monilis luce sublimentur, quia non multum a foeditate seiungitur
inperfecta formositas et qui non sufficienter magnorum
tetendit ad culmina miserorum infima uix reliquit. istae tamen
prae foribus quasi nutricem ceterarum anteponunt Grammaticam,
quae adulescentium mentes sapore artificis et planae
locutionis inliciat et ad Tullianum calorem scintillis praefigurati
uaporis adducat. fabricatum Martius campus militem [*]

suscipit quem simulacrum mentitae dimicationis animauit,
nec pedem retorquet a classicis cui bucinarum clangor et
ministeria belli inter pacis blandimenta crepuerunt. usu enim
uirtus nutrita grandescit et de institutione nascitur periculorum
tolerantia: consummati roboris uiros principia uiderunt
timentes. bene est, si rhetorum dextera et libertas illa linguarum
formatos grammaticorum fornace enses accipiat, qui ne
manifestis cedant ictibus, frequens contulit imago feriendi.
in hac cautione opus est, ut supra aetatis inmaturae naturalem
paene licentiam artis crescat affectio et de continua per
paedagogos et indicta necessitate clari operis spontanea cura
prosiliat. ostendit tamen ad bonam se uoluntatem tendere
qui ut cogatur adquiescit. iam paene in studio habet honestatem
quem non offendit sollicitudo monitoris. tamen sectatoribus
ista sic loquitur;