Panegyricus Theodorico Regi Dictus (5)

Sed quid faciam, cui fecunda actuum tuorum seges occurrit,
ubi uniuersa eligentem superant? nescio quas aristas horreis
inferam, quas relinquam. stat ante oculos meos Bulgarum
ductor libertatem dextera, tua adserente prostratus, nec extinctus,
ne periret monumentis, nec intactus, ne uiueret adrogantiae,
in gente indomita domesticus adstipulator superfu turus roboris
tui: qui si sufficiens leto uulnus excepisset, personam uiceras:
quod in luce substitit, submisit originem. haec est natio, cuius [*]

ante te fuit omne quod uoluit, in qua titulos obtinuit qui
emit aduersariorum sanguine dignitatem, apud quam campus
est uulgator natalium (nam cuius plus rubuerunt tela luctamine,
ille putatae est sine ambage sublimior), quam ante
dimicationem tuam non contigit agnouisse resistentem, quae
prolixis temporibus solo bella consummauit excursu. hos non
montanae strues, non fluminum obiectio, non negati egestas
alimenti in artum necessitatis lege continuit, dum credunt
satis. esse ad delicias equini pecoris lac potare. quia ferat aduersarium,
qui pernicis iumenti beneficio currit et pascitur?
quid quod et illis animalibus indicunt studiosae famis patientiam,
per quae esuriem uitare didicerunt P quemadmodum fit,
ut ieiunae cornipedis sessor uisceribus cibos extrahat, quos
illa ne conderet, diligentia instruente prospexit? his ante
mundus peruius esse credebatur: nunc illam sibi tantum orbis
partem interclusam aestimant, quam tueris. esuriem multa
transcendo, ne pigrioris stili uitio serus aduenias, Romanae
fax curiae diu in umbram coacta tardius elucescat.