Panegyricus Theodorico Regi Dictus (4)

Iam tunc in ius tuum se palatia ipsa contulerant: nemo credidit
non te posse ad quem uoluisses transferre quod reddideras.
sed parcus in exigendis praemiis, quasi sufficerent ad
uicissitudinem operum tuorum, fasces accepisti, non quo tibi
accederet genius de curuli, sed ut de te pretium palmata mereretur.
quis hanc ciuilitatem credat inter familiares tibi uiuere
plena executione uirtutis? ille annus habuit consulem, qui
rempublicam non tam sollicitudine quam opinione tueretur, [*]

quo in segmentis posito quae ab hostibus sumpta fuerant arma
tremuerunt. quando talis contigit sorte lectoris, qualem dedit
ab ipsa mundi infantia regum examinata claritudo? nolo per
casus errare dominatuum: in tuo stemmate probati sunt qui
reperti. Serranum scipionibus aratra pepererunt, qui dum grandia
sulcis semina conmendaret, honorum ei messis oborta est. sed
minus diligo prospera, quae sumunt a desperatione principium:
uix paucos contigit degenerare nobiliter, cum familiae tuae
debeas actus generis nobiliter custodire. quid mihi, uetustas,
obicias agrestis membra paludamentis decorate? -ego tibi, quod
admirationem uincat, oppono principem meum ita ortum, ut
eum non liceat inprobari, ita agere, quasi inter imperatores
adhuc precetur adiungi.