Panegyricus Theodorico Regi Dictus (2)

Salue nunc, regum maxime, in cuius dominio saporem suum
ingenuitatis uigor agnouit. salue, status reipublicae: nam nefas
est, speciatim a te simul conlata narrare et unius bona temporis
uerborum diuisione discernere. si bella regis mei numerem,
tot inuenio quot triumphos: congressui tuo nullus hostium,
nisi qui laudibus adderetur, occurrit: militauit tropaeis qui
restitit uoluntati: nam semper aut pietati tuae peperit [*]

subiectus gloriam aut qui praesumpsit tela uirtuti. qui te in acie
conspexit, superatus est, qui in pace, nil timuit: nec promissio
uenerabilis claudicauit inter prospera nec passus
moram uigor in proeliis. callis tuus multo uallatus obstaculo
et cotidianas uictorias uidit et profectionis detrimenta non
attulit, sic inimicorum interclusus agminibus, at negaret accessum,
sic tuo patefactus inpulsu, quasi hostium prouidentia
nil noceret. haec si felicitati tuae adscribenda sunt, est plena
dos principis, omni honore augustior, si labori. prima dextris
ominibus contra naturam certamina suscipiens, ne resistendi
spes relinqueretur inimicis, uarias tibi loco principe caeli leges,
terrarum munimina, fluminum imperuia subdidisti. mentior,
si umquam dispositis tuis inpedimentum exhibuit ardor aut
frigus, si tumore gurgitum, si bibendi necessitate constrictus
es, si Alpium iuga connexis poli sublimitate sociata cursibus
tuis attulere tarditatem. nescierunt resistere quos deuictis
locorum munitionibus inuenisti, quia securos faciunt interrupta
quos protegunt et laxatis in otio animis uiuunt qui tutiora
possederint. aduersus te nec campestris habitatio pares protulit
nec quos amplexa sunt inuia, nisi extiterunt supplices,
a depraedatione subduxerunt in possessione tua. positus sine
formidine diuitias indicauit, nec rebellem inuit, si pauper innotuit:
nemo indignationi tuae nisi humilitate subtractus est,
eum in sociorum profecisset numero qui rogauit. non tibi [*]
ignotas est algor Scythiae, non Meroen aut anhelum aestibus
Cancrum ut alterius possessor orbis ignoras: didicisti uniuersa
subigendo quae nobis uix auditu patuerunt. haec quidem maiora
sunt homine: sed qui ad mundi paratur gubernacula necesse
est ut uniuersis ueniat cardinibus institutus. nimis uelociter
tempus maturae laudis adripui et quasi non in primordiis
fluuius etiam torrentis fatiscat ingenii, sic per narrationis
famem fruges perfectae aetatis inuasi. laurearum ordines quaerit
qui et celeritate earum superatur et numero. citius a te, inuictissime,
insignia quae reteximus impleta sunt quam dicantur.
quis ferat in gestorum suorum elocutione torporem,
quem in actione non pertulit?