Dictiones (4)

IIII. DICTIO IN DEDICATIONE MISSA MAXIMO EPISCOPO.

Numquam pauper uena timeatur ingenii, ubi diues est causa
dicendi. transit hominem, quotiens caelestibus militat mens
nostra culturis, nec in angustum redigitur narrationis exilitas,
si opifici suo obsequium referat narraturus. potest enim linguam
facundiae dotibus ornare qui contulit et dare uerbis genium
quem fatemur dedisse sermonem. nam prophetici dudum maciem
iuuit eloquii, dum ad perfectam magistri eloquentiam et fortissimi
monitoris tubam imbecilla Moysi erigeretur infantia :
qui nullis gradibus, dum peritiam meditatur, effloruit nec per
aetatis alicuius scientiam ad messem perfectionis ascendit, qui
dum, militem infabricato portauit ingenio, officium ducis iussus
arripere, quia uerecunde renuit, constanter impleuit. sic nos
dedicationis festa celebrantes, inter spiritalis laetitiae bona
praestolamur gratiam, dum paremus. absit formido debilis:
remoueatur fiducia inaniter concepta per studium. nos de
humanae perfectionis schemate nec praesumimus aliquid nec
timemus. deinde quis in beati Iohannis prophetae et apostoli
laudem, cuius templum hoc sanctificauit ingressus, uel muta.
dubitet ora laxari ? cuius senior gratia quam natura, dum ante
lucis ingressum pii uatis implesset officium, limen uitae huius
uirtute signauit. nam uno eodemque tempore et matrem fecunditate
nobilem fecit et inofficiosa genitoris labia in loquelam
pristinam usu remeante commouit. nemo Iohannem nominans
post exempli praecedentis miracula pristinam linguae habiturum [*]

se suspicetur inperitiam. post sacratissimum Zachariam, cuius
faucibus eliminata per istud uocabulum remeauit humanitas,
ab uniuersis\' iura- ereditur Iohannes apostolus clauis. esse uerborum.
in huius comitatu Antoninus, uetusti heroa saeculi,
et beatissimi Cassiani iuncta claritudo faciunt de aede sacramentum,
de terrena habitatione caeleste collegium, de manu
factis quod nulla possit senectute uiolari. occasum enim deo
oblata non sentiunt nec ad uetustatem tremulam pietate fulta
mittuntur: stat soliditas machinae, quam Christus ingreditur, et
originariae oblita fragilitatis adipiscitur de possessore uirtutem.
tecta uilia de consecrantis nobilitate decorantur, dum
rei caducae pretium tribuitur habere de domino. tu autem,
frater sanctissime, huius oblator aedificii, de mercedis retributione
gratulare. nescit spes titubare; cui bonae fructus promittitur
actionis: ab exercitio descendit retributionum fiducia
nec ullo nutat incerto qui laudanda meditatur.