De XII Abusionibus saeculi (8)

PAVPER SVPERBVS.

Octauus abusionis gradus est pauper superbus, qui nihil habens
in superbiam extollitur, cum e contrario diuitibus saeculi non superbe
sapere per apostolum imperetur. quid ergo stolidius fieri potest quam
illum qui per infimam miseriam uelut in terram abiectus extremus
et humilis incedere et contristari debuerat supercilioso superbiae tumore
inflatam mentem contra Deum erigere ? per quod uitium lapsi
corruerunt qui summo caeli conditi erant culmine. quid ergo uult
quasi potens in terra superbire, qui prae omnibus hominibus debuerat
humilis apparere? sed ne de paupertate sua tristitiam habeant, quid
a Deo accepturi sunt pauperes adtendant: ipse etenim inquit: [*] [*]

beati pauperes spiritu, quoniam ipsorum est regnum
«aelorum. recta namque dispensatione misericors caeli regnum illis
committit quibus regni terrarum participationem [inter mortales] abstulit,
ut ipse diues in caeli sede appareat qui in terra penitus nihil
procurat. cauendum uero pauperibus est, ne dum per necessitatem
terrae regnum perdunt, per mentis imprudentiam etiam caelorum
regna amittant. cum enim Dei dispensatione paupertatem necessariam
acceperint, in ipsorum arbitrio pendet utrum pauperes spiritu sint.
non enim quibuscumque pauperibus caeli regna promittuntur, sed his
tantummodo quibus diuitiarum inopiam animorum humilitas comitatur.
pauper enim humilis pauper spiritu appellatur, qui cum egenus foris
cernitur, numquam in superbiam eleuatur: quoniam ad petenda regna
caelorum plus ualet mentis humilitas quam praesentium diuitiarum
temporalis paupertas. etenim humiles qui bene diuitias possessas habent
possunt pauperes spiritu appellari , et superbos nihil habentes
haud dubium est beatitudine paupertatis priuari. de quibus utrisque
sancta scriptura ita loquitur: est quasi diues, cum nihil habeat
et est quasi pauper, cum in multis diuitiis sit.
quasi diues est pauper superbus mentis affectu et quasi pauper
est diues mentis humilitate. diues ergo inopia est mentis humilitas
et ineptae diuitiae sunt animorum inormitas. prouidendum ergo est [*] [*]
pauperibus, ut semet ipsos quales sint intellegant et quod rebus consequi
non ualent mentis tumore superbire desistant.