De XII Abusionibus saeculi (6)

DOMTNVS SINE VIRTVTE.

Sextus abusionis gradus est dominus sine uirtute, quia nihil proficit
dominandi habere potestatem, si dominus ipse non habeat et
uirtutis rigorem. sed hic uirtutis rigor non tam exercitus fortitudine,
quae et ipsa saecularibus dominis necessaria est, indiget quam animi
interiorem fortitudinem per bonos mores exercere debet. saepe enim dominandi
uirtus per animi neglegentiam perditur, sicut in Heli sacerdote
factum fuisse comprobatur. qui dum per seueritatem iudicii peccantes
filios non coercuit, eorum uindictae Dominus uelut consentienti non
pepercit. tria ergo necessaria eos qui dominantur habere oportet, terrorem
scilicet et ordinationem et amorem. nisi enim ametur dominus
et metuatur, ordinatio illius constare minime poterit. per beneficia ergo
et affabilitatem procuret ut diligatur, et per iustas uindictas non [*]

propriae iniuriae, sed legis Dei studeat ut metuatur. propterea quoque
dum multi pendent in eo, ipse Deo adhaerere debet qui illum in ducatum
constituit, qui ad portanda multorum onera ipsum ueluti fortiorem
solidauit. paxillus enim nisi bene fixus firmiter alicui fortiori adhaereat,
omne quod in eo pendet cito labitur et ipse solutus a rigore
suae firmitatis cum oneribus ad terram delabitur: sic et princeps nisi
suo conditori pertinaciter adhaeserit, et ipse et omnis qui ei consentit
cito deperit. quidam namque per dominandi officium solidius Deo adpropinquant,
quidam inposito sibi dignitatis honore deteriores fiunt.
Moyses enim accepto ducatu familiarius Dei locutionibus utebatur:
Saul uero filius Cis postquam sceptra regni suscepit, per inoboedientiae
superbiam Deum offendit. rex Salomon postquam patris sui Dauid
sedem optinuit, Deus illum ultra omnes mortales uelut ad innumerosi
populi gubernationem sapientiae munere donauit: e contrario uero Hieroboam
seruus Salomonis, postquam regni domus Dauid partem accepit,
ad idolorum cultum decem tribus Israel quae erant in parte Samariae
adtraxit. per quae exempla euidenter ostenditur quosdam in sublimiori
statu ad maiorem perfectionem crescere, quosdam uero per supercilium
dominationis ad deteriora defluere. per quod utrumque intellegitur eos
qui ad meliora conscendunt per uirtutem animi et Dei auxilium posse
id facere et eos qui ad deteriora deuertunt per mentis inbecillitatem
pariter et neglegentiam errare. unde dominus absque uirtute fieri non
debet, quam uirtutem sine Dei auxilio nullatenus habet. qui etenim
multa tuetur, si non habet fortitudinem, non ualet id agere, quoniam [*] [*] [*]
magna magnis infestationibus et aduersitatibus solent laborare. omnis
igitur qui praeest hoc primitus animi tota intentione procuret, ut per
omnia de Domini adiutorio omnino non dubitet. si namque coeperit in
actibus suis auxiliatorem habere dominum dominorum, nullus hominum
contemptui habere poterit eius dominatum. non est enim
potestas nisi a Deo. ipse eleuat de stercore egenum et sedere
facit cum principibus populi sui, deponit potentes de sede et exaltat
humiles, ut subditus fiat omnia mundus Deo et egeat gloria Dei.