De XII Abusionibus saeculi (4)

DIVES SINE ELEEMOSVNA.

Quartus abusionis gradus est diues sine eleemosyna, qui superflua
usus sui quae custodienda in posterum recondit indigentibus et nihil
habentibus non distribuit: per quod efficitur, ut dum in terra quaesita
diligenti cura custodit, caelestis patriae perennem thesaurum
amittat. ad quem thesaurum Dominus Iesus adulescentem diuitem qui
eum de perfectione interrogauerat ita respondens inuitauit: si si
perfectus esse, uade uende omnia quae habes et da pauperibus,
et ueni sequere me, et habebis thesaurum
caelo. quem thesaurum nullus umquam. hominum habere potest, nisi
qui pauperibus solacia praestat aut per semet ipsum pauper est. non [*] [*]

ergo dormiat in thesauris tuis, quod pauperi prodesse potest. nam
dines quae congregauerit, his frui solus nequaquam poterit [quia unius
hominis natura multis rebus non succurrit]. quid ergo stultius est quam
propter unius hominis uictum et uestitum totam regni caelestis
perennem iocunditatem perdere et aeternos inferni cruciatus absque
consolationis praestolatione subire ? quod ergo aliquando per necessitatem
amittendum est pro aeterna remuneratione sponte distribuendum
est. omnia enim quae uidentur temporalia
sunt: quae autem non uidentur aeterna. quamdiu namque
temporales sumus temporalibus temporalia deseruiunt et cum
hinc transierimus, aeternis aeterna solacia praestabuntur. idcirco
diligere non debemus ea quae non semper habebimus, praesertim
cum expertem rationis auarum diuitem thesauri sui et agri et
omnia quae habet ostendant, qui toto cordis intuitu illa diligit quae
se numquam diligunt. si enim aurum et argentum agros et uestimenta
cibos et metalla et bruta animalia quis dilexerit, haec omnia uicem
sibi amoris rependere non posse ipsa rerum natura ostendit. quid a
ratione longius est quam diligere quod te redamare non ualet, et neglegere
illum qui tuae dictioni cum dilectione omnia praebet? propter
hoc igitur non diligi mundus sed diligi proximus a Deo praecipitur,
quia proximus uicem sui amoris potest rependere, quod mundus [*] [*]
minime posse non dubitatur. sic etenim inimicum esse diligendum Dominus
imperat, ut illa dilectio amicum illum ex inimico efficiat. quisque
ergo dines cupidus si uult aeternas habere diuitias, distribuendo
egenis perdat interim non mansuras. si enim quod diligit non uendit,
nemo emere poterit quod cupit. auari namque ideo in iudicio a rectissimo
iudice nuncupantur maledicti, quia qui praeteribant eorum habitacula
non dicebant: benedictio Domini super uos, benediximus
uobis in nomine Domini. infelices ergo sunt auari
diuites qui propter res transitorias in aeternam damnationem dilabuntur,
et e contrario beati sunt misericordes, quoniam ipsi
misericordiam consequentur. felix est misericors, dum in hac
uirtute non substantiam sed affectum Deus requirit.