De XII Abusionibus saeculi (12)

POPVLVS SINE LEGE.

Duodecimus abusionis gradus est populus sine lege, qui dum Dei
dicta et legum scita contemnit per diuersas errorum uias eundem
perditionis laqueum incurrit. de quibus uiis sub persona praeuaricatoris
populi humanum genus propheta ita deplangit: nos autem [*] [*]

sicut oues errauimus, unusquisque in uiam suam declinauit.
de quibus etiam eadem sapientia loquitur per Salomonem:
multae uiae uidentur hominibus rectae, et
nouissimae earum ducunt ad mortem. quae utique multae
perditionis uiae tunc inceduntur, cum una regalis uia lex Dei uidelicet,
quae neque ad dexteram neque ad sinistram declinat, per neglegentiam
deseritur. de qua scilicet uia Dominus Christus qui est
finis legis ad iustitiam omni credenti denuntiat: ego sum uia et
ueritas et uita: nemo uenit ad patrem nisi per me. ad
quam uiam omnes homines communiter inuitat dicens: uenite ad
me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego uos
reficiam. quia non est personarum acceptio apud Deum.
ubi non est Iudaeus et Graecus, masculus et femina, seruus et liber,
barbarus et Scytha, sed omnia in omnibus Christus: omnes enim
unum sunt in Christo Iesu. dum ergo Christus finis est legis, qui
sine lege sunt sine Christo fiunt. igitur populus sine lege populus
sine Christo est. abusiuum ergo in temporibus euangelii populum
fieri sine Christo, quando apostolis in cunctas gentes licentia praedicationis
data est, quando tonitruum euangelii per cunctas saeculi
partes intonuit, quando gentes quae non sectabantur iustitiam adprehenderunt
iustitiam, quando qui longe fuerunt facti sunt prope in
sanguine Christi, qui aliquando non populus, nunc autem populus
sanctus in Christo, quando est tempus acceptabile et dies salutis et
tempora refrigerii in conspectu altissimi, quando unaquaeque gens
habet testem resurrectionis, quando protestatur Dominus: ecce ego [*] [*]
nobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem
saeculi. non fiamus ergo sine Christo in hoc tempore transitorio,
ne sine nobis Christus esse incipiat in futuro.