De Singularitate clericorum (42)

Praeoccupandus est aditus cunctis insidils, ne hostilitas prior obrepens
occurrat inprouidis. salutare remedium est praeuenire potius
quam praeueniri et anticipare potius quam anticipari uiris fortibus
congruit. ubicumque fuerit prouidentia, frustrantur uniuersa contraria:
ubi autem prouidentia neglegitur, omnia contraria dominantur. ante
funem certamus, ante inopiam laborando satagimus. sic per omnia
calamitatibus cunctis tollimus locum, dum gerimus prouidentiam
temporum futurorum. quanto magis ante praeuenienda est omni prouisione
calamitas feminarum, cuius cupido si admittitur incipere
numquam prorsus accipit finem? cuius comparationem Salomon explicat
dicens: infernus et amor mulieris et terra quae
non satiatur aqua et ignis non dicit: sufficit. unusquisque
itaque qui securus est, quia necdum temptatur, timeat. quia
nihil de illo dicitur, prospiciat ne dicatur: homines sumus, fragilitatem
nostram carne portamus. sic iam undique nos circumspecta uiuacitate
circumdare debemus et cingere, ut non sit pars aliqua quae.
uacillet. accipimus quidem fortitudinem spiritalem, per quam substantiae
nostrae fragilitas roboretur. sed ita nobis spiritalis fortitudo [*] [*]

conlata est, ut prouidos non ut praecipites tueatur, ut illos muniat
qui renuntiant inportunitatibus delictorum, non eos qui se magis inportunis
delictis inmergunt. custos nobis datus est spiritus, sed ut
contraria declinantibus adsistendo subueniat, non ut contraria eligentibus
faueat, nec ut uoluntarios et pronos in aduersa confortet, sed ut
ab aduersis nitentes separari confirmet. nam quicumque perniciosis
conatibus audet exercere uirtutem, iuuamen non habet spiritus sancti,
qui neminem uult ultroneum uirum fortem ad fraudulentas uictorias
coartari: nec protegit eum, quin immo sed deserit, quem periculis
inruentem per inlicitos euentus exquirere triumphos agnouerit, sicut
ipse iam tunc per Salomonem locutus est dicens: amans periculum
in ipso periet.