De Singularitate clericorum (41-45)

Non est sine filiis cum claritate nisi singularitas sola, quam non
solum conscientia sua nullis sordibus maculat, sed etiam nullae opiniones
suspectae parilitatis infamant. nam si castitas quod est difficile
masculum et feminam pariter in uirginitate conseruet, non habet
claritatem, quam communitas ipsa non potest nisi quibusdam probrositatum
tenebris obscurare. singularitas uero ita clara est omnibus et
exerta, ut cunctis splendore sui candoris pura manifestetur et lucida.
unde nos sic apostolus edocet dicens: sicut filii lucis ambulate:
fructus enim luminis est in omni bonitate et
iustitia et ueritate, probantes quod beneplacitum
sit Deo. et iterum, omnia, inquit, facite sine murmuratione
et haesitatione, ut sitis inreprehensibiles et
simplices sicut filii Dei immaculati in medio nationis
prauae et peruersae, inter quos lucetis sicut luminaria [*] [*] [*] [*]

Praeoccupandus est aditus cunctis insidils, ne hostilitas prior obrepens
occurrat inprouidis. salutare remedium est praeuenire potius
quam praeueniri et anticipare potius quam anticipari uiris fortibus
congruit. ubicumque fuerit prouidentia, frustrantur uniuersa contraria:
ubi autem prouidentia neglegitur, omnia contraria dominantur. ante
funem certamus, ante inopiam laborando satagimus. sic per omnia
calamitatibus cunctis tollimus locum, dum gerimus prouidentiam
temporum futurorum. quanto magis ante praeuenienda est omni prouisione
calamitas feminarum, cuius cupido si admittitur incipere
numquam prorsus accipit finem? cuius comparationem Salomon explicat
dicens: infernus et amor mulieris et terra quae
non satiatur aqua et ignis non dicit: sufficit. unusquisque
itaque qui securus est, quia necdum temptatur, timeat. quia
nihil de illo dicitur, prospiciat ne dicatur: homines sumus, fragilitatem
nostram carne portamus. sic iam undique nos circumspecta uiuacitate
circumdare debemus et cingere, ut non sit pars aliqua quae.
uacillet. accipimus quidem fortitudinem spiritalem, per quam substantiae
nostrae fragilitas roboretur. sed ita nobis spiritalis fortitudo [*] [*]

Ordine suo igitur non nostro arbitrio uirtus sancti spiritus ministratur
et secundum institutum eius proelia prosperantur. numquam
nisi praecipitatus exercitus cecidit, qui auidus fortiter facere ducis
uel imperatoris sui dispositiones inrupit: multo magis perperituram
erogat fortitudinem, qui sine armis doctrinae magistri spiritus praesumpserit
triumphare, cum dicat: uae qui per praesumptionem
suam aliquid faciunt, non per Deum

Si qua igitur in uobis est fiducia uirium spiritalium, quid
spiritales deceat recordetur, et si creditis uos spiritaliter
militare, agnoscite quod docemus non esse carnale, sicut
Paulus apostolus loquitur dicens: si quis putat se prophetam
esse aut spiritalem, cognoscat quae scribo uobis. non
est quod uobis in hac persuasione deceptoria blandiamini, ut quia
spiritales estis, uelitis inter flagitiosorum armamenta uersari, nec
uos inhabiles esse pro clericatus dignitate, quia maioribus maiores
consuerunt conflictationes occurrere. acrius diuitibus quam pauperibus
inuidetur et non inopes sed locupletes inquietat infestatio saeua [*] [*]

Si quia autem modo profectione cogente apud fratres uel apud
extraneos hospitatur, ubi mulieres intersunt, omnino se artet, ne
passibilitate aliqua uitietur. semotus ac secretus Deo uacet et sibi,
ne intus capiatur a diabolo, et qui foris capi non potuit apud suos [*] [*]