De Singularitate clericorum (16-20)

Aliud est quod Deus imperat facere et Aliud uoluntati eius obsistere:
cuius ita sunt mandata seruanda, ut si aliquid iusserit quod
secundum homines iniustum uideatur, iustum credatur et fiat, et si
iustum iusserit, iustum deputetur et fiat: cum sine uictoria non potest
esse quod mandat, qui potens est iniustitiam iustificando uocare
iustitiam et iustitiam reprobando iniustitiam probare transuersam,
cuius uoluntas est sola et uera iustitia. si enim totum quicquid gerimus
ad hoc tantummodo gerimus, ut Domino placeamus, profecto hoc
solum erit iustum quicquid uoluerit et iusserit et probauerit Deus cui
placere gestimus. nam cum serui non possint a semet ipsis scire quid
suis dominis placeat, nisi dominorum sequantur imperia, et utique homines
s* et cum ipsi homines hominum similium sibi non ualeant uoluntates
agnoscere, nisi acceperint quod obseruent: multo magis mortales.
nesciunt immortalis Dei iustitiam conprehendere, nisi ipse iustitiarum
suarum dignetur indicia demonstrare, sicut Salomon adprobat dicens :
quis enim hominum poterit scire consilium Dei? aut
quis poterit cogitare quid uelit Deus? cogitationes
mortalium timidae et incertae prudentiae nostrae.
corpus enim quod corrumpitur adgrauat animam et
deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem.
difficile aestimamus quae in terra sunt et quae
in prospectu sunt inuenimus cum labore: quae in
caelis autem quis inuestigabit ? sensum autem
tuum quis scit, nisi tu dederis sapientiam et miseris
sanctum spiritum de altissimis? et si [*] [*]

Samt equidem necessitates aliae, quae noe pnnatim quoque feminas
uidere conpellant, sed etiam ipsae diuini praecepti uel operis imperant
efficaciam, ut uisitemus, ut solacia praebeamus, ut hortamenta
uitalia salubriter intimemus : nec tamen et in his officiis minor cura
gerenda est pro moribus nostris, ut clarescant in nostra operatione
indicia puritatis. seueritas non desit quae sub clerico feminam possit
adstringere, ut ipsam consolationem nostram suscipiat cum tremore
et ita sentiat uisitationis affectum , ut clericum ueneretur. ac ne tardius
sit euagari per singula, totum quicquid agimus honestum esse
potest, si semper in nobis signa honestatis eluceant, sicut Paulus
apostolus uniuersa complexus est dicens: omnia uestra honeste
fiant. et iterum, sicut praecepimus, inquit, nobis, honeste
ambuletis. non bene succedit quicquid agitur passim, et sanctum
non est quod geritur sanctum, nisi sancte quod sanctum est peragatur,
sicut Salomon adserit dicens: qui enim custodierint iuste
insta iustificabuntur. sinceriter ergo sinceritas ipsa seruanda
est et omne quod uoti est etiam in actu signandum, ne aliud uota
commendent et aliud actus insinuent. undique probanda et institutio
uoluntatis et undique consummandus est cursus uniuscuiusque certaminis,
ne minus sit aliquid ad triumphum, si non plenius dimicetur.
hinc Paulus apostolus introducit documenta certaminum: sed e t qui
in agone, inquit, certat, non coronabitur, nisi legitime
certauerit. et iterum, nescitis, inquit, quoniam qui in
stadio currunt omnes quidem currunt, sed unus accipit
brauium. sic currite, ut conprehendatis. omnis
autem qui in agone contendit ab omnibus continens
est: et illi quidem ut corruptibilem coronam accipiant,
nos autem incorruptam. plenitudo est ergo sanctitatis [*] [*] [*] [*]

Quod si aliquis dicit captinum teneo adnersarium meum cui semper
insultem\', uideat ne forte aduersus eum captiuus incipiat praeualere.
numquam securus cum thesauro latro tenetur inclusus nec intra unam
caueam habitans cum lupo tutus est agnus. ipse se uoluit penetrari
qui hostem proprium in suas portas induxit, et intestinum gladium
sibi ipse supposuit qui locum habitationis suae aduersarii ingressibus
reserauit, et qui fretus est conuersari cum scandalo sine causa
dicit \'pacatus uolo esse cum diabolo contra apostolum dicentem:
nolite locum dare diabolo. omni ergo modo muniendus est
locus, ubi fuerit thesaurus absconditus, ne per unam cauernam totum
parietem latro suffodiat. nam si deforis expugnans uix muris expellitur,
quantum ualebit si intra muros acceperit habitaculum ? et si illi
qui contra eum claudunt aliquotiens ab eodem capiuntur, quanto magis
ille qui ultroneus illi patefecit ingressum, cum dicat Salomon:
si iustus uix saluus fit, peccator et impius ubi parebit
? omnes ergo rimae, non dicam portae claudendae sunt, ne per
unum foramen castra omnia penetrentur, et uniuersa conponenda sunt
munimenta, ne per modicum non munitum tota ciuitas ruat, sicut
Salomon repetit dicens: qui spernit modica, paulatim cadet.

Stupeo antem peruersitatis huius arbitrio, ut a olericis ad commnnitatem
femina magis quam masculus eligatur. numquid tantum
mulier utilior est commodis clerici, quantum prodest masculus continens
uel puer masculo continenti? aut ipsa erit decens utilitas quam
indecens communitas facit? et ubi erit quod Salomon ait: omne [*] [*] [*] [*] [*] [*]

iSed aiunt: si de hac coniunctione clerici denotantur, notandi
sunt etiam sancti plerique nobiscum, siue Helias qui mansit
apud uiduam, siue apostoli qui mulieres secum comites circumducebant,
ut Iohannes qui matrem Domini adsumpsit eodem Domino delegante,
aut ipse Dominus, cui de suis facultatibus alimenta praestabant
aliquae mulieres religiosae, cui etiam Martha ministrabat ad mensam
et qui singulariter locutus est ad puteum sedens cum alienigena muliere
Samaritana uel cui recumbenti femina lacrimis pedes lauit et
capillis extersit\'. callidi argumentatores et iuris periti fallaces qui
dum cupiunt praeuaricari, controuersias actionesque causarum etiam
ipsa iura transuertunt, et cum nolunt conpetentibus coerceri iussionibus
legum, ad inludendos iudices inconuenientibus exemplis uelut
similes coniecturas iuris obiciunt. qui per Salomonem ipsius legis sagacitate
produntur: peccator, inquit, homo euitat correptionem
et ad uoluntatem suam inuenit comparationem.
tales igitur non prius per orationem sed per correptionem prius reuincendi
sunt, ut non ante interpretatis orationibus instruantur, quam
amiserint quod ad defensionis solacium reppererunt: sicut nos aduersus
huiusmodi homines Salomon edocet dicens: noli, inquit, respondere
insipienti ad ipsius insipientiam, ne similis
fias illi: sed responde insipienti contra ipsius insipientiam,
ut non uideatur sibi sapiens esse.