De Rebaptismate (12)

Quapropter totus discernendas est tractatus hic, ut possit manifestior
fieri. namque inuocatio nominis Iesu ideo tantum patrocinari
potest, si rite suppleta postea fuerit, quia et prophetae et apostoli ita
praedicanerunt. ait enim Iacobus in actis apostolorum: uiri fratres,
audite: Simon exposuit quemadmodum primum
Deus uisitauerit accipere ex gentibus populum nomini
suo, et huic consonant sermones prophetarum, sicut
scriptum est: post haec reuertar et reaedificabo [*] [*] [*]

tabernaculum illud Dauid quod cecidit et quae demolita
sunt eius reaedificabo, et denuo erigam illud, uti
exquirant residui hominum Deum et omnes gentes
super quas inuocatum est nomen meum super eas,
dicit Dominus faciens haec. itaque et residui hominum id est
quidam Iudaeorum et omnes gentes super quas inuocatum est nomen
Domini possunt et necesse habent requirere Dominum, quia ipsa inuocatio
nominis praebet eis occasionem uel etiam imponit necessitatem
requirendi Dominum: cum quibus praecipiunt scripturas sanctas, siue
uniuersas siue quasdam, tamen audentius de ueritate tractare quam
cum gentibus, super quos non est inuocatum nomen Domini Iesu filii
Dei uiui, sicuti nec super Iudaeos, qui ueteres tantum scripturas
recipiunt. et ideo utriusque huius generis homines id est Iudaei et
gentiles plene ut oportet credentes pari modo baptizantur. haeretici
uero iam baptizati aqua in nomine Iesu Christi, tantum in spiritu
sancto baptizandi sunt: et in Iesu, quod nomen solum datum est sub
caelo, in quo oporteat saluos fieri nos, merito mors contemnitur,
quoniam si sic perseuerent, salui esse non possunt, quia non requisiuerunt
Dominum post inuocationem nominis eius super eos, sicut
et illi t qui in eos Christus qui forte credere noluerunt, de quibus
Dominus ait: cauete ne quis uos in errorem inducat.
multi enim uenient in nomine meo dicentes: ego sum
Christus et multos in errorem inducent. et iterum ait:
tunc si qui dixerit uobis: ecce hic Christus aut hic,
nolite credere. surgent enim pseudochristi et pseudoprophetae
et dabunt signa magna et portenta, ita ut
errent, si*fieri potest, etiam electi. quas uirtutes non
dubie tunc illi sub nomine Christi facient. in quo nomine uidentur
quidam etiam modo quasdam uirtutes facere et falso prophetare. sed
certum est eos, quod ipsi non sint Christi, propterea ad Christum non
pertinere: quemadmodum etiam si quis desciscat a Christo, inhaerens
solo nomini eius [qui] non multum adiuuatur, immo magis hoc nomine
etiam oneratur, licet fuerit antea fidelissimus aut iustissimus aut claro
aliquo honoratus aut confessionis dignitate praeditus. hi enim omnes [*] [*]
negando uerum Christum introducendo aut sequendo alium, cum sit
nullus omnino alius, nihil spei aut salutis sibi relinquunt, non aliter
quam illi qui coram hominibus negauerunt Christum, quos negari
necesse est a Christo, non habita ulla ratione ipsorum ex praecedenti
conuersatione eorum aut sensu aut dignitate, proinde atque ipsi ausi
sunt Christum id est salutem suam abrogare, damnati per huiusmodi
clausulam, quia manifestissimo a Domino dictum est: quicumque
me negauerit coram hominibus, negabo eum et ego
coram patre meo qui in caelis est. ut uerbum hoc quicumque
etiam in clausula confessionis plenissime nobis ostendat
quod nulla conditio ipsius confitentis obesse possit, licet negator ille
antea uel haereticus fuerit uel audiens ant audire incipiens, qui nondum
baptizatus sit, uel de haeresi ad ueritatem fidei conuersus uel
ab ecclesia digressus et postea reuersus sit, et tunc cum rediret
prius quam ei manus ab episcopo imponeretur adprehensus confiteri
Christum coram hominibus necesse habuerit, sicut iterum neganti
Christum nulla propria uetus dignitas potest ad salutem patrocinari.