De Pascha Computus (17-18)

Denique uideamus quid ipsi XLVIIII anni significent. non sine causa
enim Deus uoluit in septem hebdomadibus tam magnum id est propheticum
opus consummari. hoc autem modo propheticum fuisse intelligitur,
cum de XLVITII annis in nomine Iesu Christi decem et octo segregantur
et remanent XXXI: quibus suppletis Christus Iesus propter
credentium salutem passus est et resurrexit, et per semet ipsum omnia
perfecta ostendit: et templum quod non humanis sed suis sacris manibus
ob imperium patris sui plasmauit non oleo sed spiritu Dei unxit
et ciuitatem id est ecclesiam lapidibus sanctificatis aedificauit et in
ipsa plateam constituit. platea autem est uia recta et plana, in qua
ambulantes perueniunt ad uitam aeternam. huic ciuitati fortem et
inexpugnabilem murum id est sanctum nomen suum constituit: per
quod nomen omnes aduersarios pedibus eius subicit. et ecce Dei gratia
quam praeclara et admirabilia nobis ostensa sunt per annos XXXVIIII,
qui anni e contrario infidelibus et persecutionem seruis Dei facientibus
magnam demonstrant superuenturam calamitatem. qua autem ratione
uideamus: hic enim mundus in quo iusti et iniusti ab initio saeculi
conuersantur sex diebus est consummatus, quibus suppletis benedictus
est dies septimus ille superuenturus sabbati aeterni. in.his itaque [*]

diebus ab initio non tantum diabolo et angelis eius sed et omnibus peccatoribus
a Deo ignis est praeparatus. in cuius flamma uri illo Finaeus
diues ab ipso Dei filio est demonstratus. hic est gehennae ignis, in
cuius similitudine caminus imperio regis septies tantum incensus per
XL et VIIII cubita excreuit et aduersarios Ananiae Azariae et Misahel
consumpsit, et ipsos tres pueros a Dei filio protectos (in mysterio
nostro qui sumus tertium genus hominum) non uexauit. suppletis itaque
XLVIIII annis post LXX captiuitatis facti sunt anni CXVIIII. qui
CXVIIII anni coniunguntur illis qui ab Exodo usque ad Iechoniam computati
sunt anni DCCCCXCV, et fiunt in se anni usque ad Hierusalem
restitutam suppleta septima septimana I CXIIII.

Septima autem septimana suppleta necesse est nos ad LXII hebdomades
uerti, quae continent annos CCCCXXXIIII. quibus suppletis oportuit
Christum secundum carnem nasci. de quo in continenti Simeon uir
iustus portans eum suis manibus dixit ad Mariam matrem eius: ecce
hic positus est in casum et resurrectionem multorum
in Israel et in signum cui contradicetur. non tantum
autem Simeon sed et ipsi CCCCXXX et IIII anni et signum crucis et
tempus passionis et tertium diem resurrectionis eius demonstrauerunt.
quo autem modo uideamus: superius enim diximus Abrahae centenario
natum filium in mysterio Christi, et demonstrauimus neminem in Israel
benedictionem consecutum aut nunc modo posse benedictionem consequi,
nisi in semine ipsius Abrahae qui est Christus. et ideo in sacramento
Christi de CCCXXXIIII annis primo segregantur centum, et
remanent CCCXXXXIIII. anni CCC scilicet ostenderunt t crucis signum,
et remanserunt XXXIJII: de quibus deductis III propter diem [*] [*]

resurrectionis eius remanserunt anni XXXL quibus suppletis oportuit propter
peccata credentium pati Christum. ipsos igitur CCCCXXXIIII annos
adiciamus ad summam superiorem, et inueniamus annos ab Exodo
usque ad natiuitatem Christi mille DXLVIII. cuius natiuitatis tempus
cognoscere desiderantes ipsos annos MDXLVIII ab Exodo id est
a primo pinacis uersu diligenter dinumeremus, et ad diem natiuitatis
eius perueniemus. qui dies sexta sedecennitate in tertio decimo uersu
inuenitur V kl. April. feria IIII.