De duplici Martyrio (36-40)

Orandus igitur assidue Deus, ut fidem in nobis augeat: est enim
Dei donum et illi debetur omnis uictoriae gloria. ingeramus illorum
animis et infigamus, quam horrendum crimen sit omnis idololatria,
quam seuere punita sit a Deo sub lege uetere, quot millia trucidarit
Moyses ob uitulum aureum. deinde proponatur comparatio manifestae
idololatriae cum immolatur simulacris et occultae cum contemto Deo
obeditur per concupiscentiam satanae. deinde conferantur inter se
Deus fons omnis boni et diabolus omnis malitiae princeps. ostendatur
et inaequalitas contubernii: in altera parte sunt filii Dei, conciues
angelorum et heredes beatae immortalitatis: in altera filii Belial,
societas omnium daemonum et heredes gehennae. conferatur et impar
militiae genus, comparentur diuersa stipendia. haec si prius fuerint
persuasa et intimis infixa uisceribus, facilis erit uictoria. nunc fides
multis natat in labiis, cum in corde aut nulla sit ant uehementer langueat.
quis enim non profitetur, quod in Deuteronomio legimus: audi,
Dominus Deus tuus, Dominus unus est? et: Dominum
Deum tuum adorabis, et illi soli seruies ? quis non quotidie
recitat ore (credo in Deum patrem omnipotentem.\' at non credit
in Deum qui in eo solo collocat totius felicitatis suae fiduciam, nec
unum habet Deum ac Dominum qui per scortationem, per luxum et
auaritiam satanae facit imperata, nec illi soli seruit qui seruit uentri,
qui deditus est huic mundo, qui in prauo positus est. [*]

Eihmci putant plurea esse deos, et hoc tibi uideris perfectus Christiauus,
quod persuasum habes unum esse Deum? quid magni facis?
idem credunt Iudaei qui quotidie blasphemant in synagogis suis: idem
credunt daemones et contremiscunt. si uere credis in Deum, crede iustum
et ueracem: iustum in remunerandis piis et puniendis impiis, ueracem in
promissis. crede non esse spem salutis, nisi per filium eius quem pro nobis
omnibus tradidit in mortem: crede nihil accidere mali posse iis qui se
totos illius uoluntati tradiderunt et in illo perseuerant. hoc est credere
in Deum patrem, hoc est credere in filium eius, hoc est credere in
Spiritum sanctum, unum Deum et ecclesiam sanctam mysticum Christi
corpus, extra quam non est salus et in qua non est pernicies.,

Quisquis in tali petra pedes animi fixerit, aduersus omnes tentationum
incursus stabit immobilis. exempli gratia: lacessitus ea conuicio,
suggerit tibi caro uindictae cupiditatem. priusquam respondeas, sic
cogita tecum: hunc maledicum hominem subornauit diabolus ut me
deiiciat ac deiectum perdat, sed ausculta quid suadeat imperator tuus
cui militas: beati, inquit, mites, quoniam ipsi possidebunt
terram, et: mea est uindicta, et ego retribuam. quid
suadeat fortissimus ille Christi dux Paulus: non nosmetipsos
uindicantes, carissimi, sed date locum irae. diabolus
dicit: (fruere uindicta et perde uitam aeternam. Deus dicit: uince
in bono malum, et noli resistere malo, et accipe cum filio meo possessionem
regni coelestis\'. mox dispice, utri potius expediat obtemperare.
dicit tibi per concupiscentiam tuam diabolus: (moechare et fruere
temporaria corporis uoluptate, et esto meus seruus et coheres gehennae.\'
audi potius quid dicat tibi Deus: sperne temporariam uoluptatem et
accipe centuplum bonae conscientiae gaudium in hoc saeculo et uitam
aeternam in futuro\', et expende utri potius sit auscultandum. suggerit
tibi per carnis affectum ueluti per Euam satanas (uiue genialiter\', ex
aduerso dicit Christus: beati qui lugent, quoniam ipsi consolationem
accipient. ad eundem modum de ceteris tentationibus
obiice tentatori clipeum scripturarum, in quibus tibi loquitur
Deus non minore fide, quam si tibi coram ore ad os loqueretur. ex his
torrentibus sume tibi lapides, quibus deiicias superbum Goliath. habes
exemplum a Domino tuo, sic ille prostrauit diabolum: nec deiicias [*] [*] [*]

Nec tamen remittendae sunt excubiae, si quando hostis simulabit
tranquillitatem, sed obseruans illius insidias dicat cum beato Abacuc:
super custodiam meam stabo et gradum figam super
petram, omni custodia seruans cor meum, ne qua pateat aditus
obambulanti quaerentique quem deuoret. tutissimum autem cordis
munimentum est sobrietas cum instanti oratione iugique scripturarum
meditatione. omnis enim scriptura diuinitus inspirata,
utilis est ad docendum, ad arguendum, ad corripiendum,
ad erudiendum in iustitia, ut perfectus sit homo
Dei, ad omne opus bonum instructus. ex hac igitur colligendae
sunt sententiae, quas ad manum et uelut in procinctu habeas,
ut his protinus serpentem caput erigentem deiicias. nullus est enim
animorum morbus, cui non praesens remedium diuina scriptura suppeditaret.
hinc comparanda sunt exempla piorum sed praecipue Christi,
quibus se quisque uel animet uel consoletur.

Venio nunc ad illa mala quae uel ipsam naturam hominis comitantur
uel fortuito uidentur inferri. haec quoque pius animus et ad
pugnandum instructus sibi uertet in materiam coronae. exemplo faciam
quod dico clarius. excutitur aliquis facultatibus suis siue bello siue
naufragio siue rapina. ne protinus hic cogitet laqueum aut rationem
malis artibus sarciendi quod periit, sed ita secum loquatur: (Dominus
est qui tentat me an diligam ipsum ex toto corde. ipse dedit, ipse
abstulit, sit nomen Domini benedictum. gratias agat quod
acceperit ex Domini benignitate: agat gratias quod amiserit ad probationem
fidei. si haec dixerit eo animo quo dixit sanctus lob, cum
illo mercedem accipiet. Dominus aestimat non quantum quis perdat
sed quam patienter, quemadmodum non respicit quantum aliquis largiatur
egentibus sed quo animo. habet aliquis filium unice carum, eo [*] [*] [*] [*]