De duplici Martyrio (31-35)

Quod si quis adhuc diffidit sermoni nostro, certe beati Pauli uerbis
non poterit diffidere. is scribens ad Hebraeos orsus ab Abel usque
ad Gedeonem ingentem sanctorum catalogum recenset, in quo plures
sunt qui non defuncti sunt morte uiolenta, immo pauci sunt qui sic
mortui sunt: et tamen de omnibus pronuntiat: et hi testimonio
fidei probati inuenti sunt, perspicue declarans etiam uita
bona peragi martyrium fidei. ecclesiae quidem usus discernit illos cognominibus,
martyres appellans eos qui uiolenta morte decesserunt, confessores
qui constanter in cruciatibus ac minis mortis professi sunt
nomen Domini Iesu parati mortem oppetere uel potius martyrii supremam
coronam ambientes. apud Deum tamen quicumque carnem suam
crucifixerunt cum uitiis et concupiscentiis, quicumque Christo uere
commortui sunt eique in baptismo consepulti sunt, ut iam non sibi
uiuant neque mundo cui semel mortui sunt, sed ei qui pro ipsis est [*] [*] [*]

Non haec dixerim, quod improbandi sint qui talibus modis castigant
corpus suum et in seruitutem redigunt: sed quod satanas mille
instructus artibus nonnumquam illudit incautis, transfigurans se in
angelum lucis et ex huiusmodi corporum exercitamentis inducit illis
falsam sanctimoniae persuasionem, cumque intus madeant spiritalibus
uitiis, et sibi et aliis habentur pii. talis erat iustitia Pharisaeorum,
cui praelata est iudice Christo publicani iniustitia. ita sunt et uirgines
fatuae, quae solidam existimant pietatem corpus habere uiro intactum,
cum animus auaritia superbia inuidia et obtrectatione sit corruptissimus.
sunt et falso uiduae, quae dum uiuunt in deliciis Christo mortuae
sunt. in summa tamen quisquis uere Christianus cuiusque status
ant ordinis habet certamina sua, habet crucem suam: quam si patienter
tollit , si constanter sustinet, testimonio suo glorificat Dominum,
tantum ne sibi uindicet laudem bonorum operum: hoc enim non est
glorificare Deum, sed clarificare seipsum.

Habet unusquisque fidelium agones suos, habet aduersarium diabolum,
habet agonothetam Deum, habet theatrum non solum ecclesiae
et angelorum sed et infidelium, quemadmodum dicit Paulus ad Corinthios:
spectaculum facti sumus mundo et angelis et
hominibus. si uincimus, gloriantur angeli, gloriantur et fidelium
ecclesiae, gloriatur et ipse Christus in membris suis. sin uincimur
ignauia nostra, triumphat satanas cum angelis suis, iusultant nobis increduli
ac Deum contumeliis afficiunt, dicentes: ecce qui iactant se
redemtos a tyrannide satanae, qui praedicant se mortuos mundo, [*]

Itaque, fratres dilectissimi, si uere diligimus Deum, si quotidie petimus
ex animo sanctificetur nomen tuum , summo studio aduigilemus,
necubi polluamus nomen illius, sed et morte et uita glorificemus
illum, iuxta beati Pauli monita uiuentes sine querela ut simplices
filii Dei, sine reprehensione in medio nationis prauae et peruersae,
inter quos luceamus sicut luminaria in mundo, uerbum uitae continentes
ad gloriam Christi Iesu, regis et agonothetae nostri, qui suum
esse ducit quidquid in membris ipsius geritur. patiamur cum illo, ut
cum illo glorificemur in die Domini. nos hic illum clarificemus apud
homines, ut ille nos clarificet claritate sua coram angelis suis, cum,
ut inquit beatus Paulus, uenerit glorificari in sanctis suis.
nemo coronatur nisi legitime certauerit. et hi qui
corruptibilem coronam ambiunt, ab omnibus se abstinent,
nihil non facientes quod ad uictoriam conducit: quid nos facere
conuenit, ut assequamur illam immortalis uitae coronam incorruptibilem
et immarcescibilem in coelis ?

Hic si quis roget, quo pacto quis possit esse martyr sine sanguinis
effusione: quisquis hoc animo sequitur iustitiam, ut mortem citius admissurus
sit, quam uelit a iustitia deflectere, huic promta uoluntas
pro martyrio deputabitur. Deus enim non aestimat quemquam ex
euentu rerum sed ex affectu. cur enim ille fraudetur martyrii gloria,
per quem non stetit quominus martyrium peregerit? ut contra [*] [*]