De Disciplina et bono pudicitiae (9-10)

Sed non minus ex parte diuersa aliud nobis pudicitiae simile d.e
continentia feminarum exoritur exemplum. fuit, ut legimus, Susanna
filia Helciae, uxor Ioachim pulcherrima facie, pulchrior moribus. hanc
nullum ad decorem conmendabat species: simplex enim erat. excoluerat
pudicitia et cum pudicitia sola natura. hanc ex senioribus duo
coeperant deperire, nihil memores nec diuini timoris sed nec suae
annis iam marcescentis aetatis: ita illos in flagrantia transactae iuuentutis
incendia recidiuae libidinis fiamma reuocabat: pudicitiae latrones
amorem confitentur, sed oderant. resistenti minantur calumnias, [*] [*]

adulterii se dicunt accusatores uoto adulteri. inter duos libidinis
scopulos auxilium de Domino petebat, quia uiribus corporis repugnare
non ualebat. et exaudiuit de caelo clamantem ad se pudicitiam Dominus,
et cum iniquitate obpressa duceretur ad poenam, uidit inimicorum
liberata uindictam. bis uictrix et in periculo suo tam funeste
totiens consaepta et libidinem euasit et mortem. infinitum erit si
exempla prosequar plura: his duobus contentus sum, praesertim cum
omnibus sit uiribus per istos pudicitia defensata.

Non illos emollire potuit inuita generosi sanguinis memoria quae
in quosdam licentia lasciuiae est ministra, non decor corporis et apte
positorum figura membrorum quae suggerit plerumque ut quasi flos
quidam properantis uelociter transiturae aetatis porrectae uoluptatis
occasione pascatur, non anni primi uirentis et maturioris aetatis, cum
rudis adhuc sanguis aestuans naturae flammas accendat et in
medullis uersata caeca incendia ad remedium uerum etiam per periculum
pudoris itura: non ulla latebrarum et sine ullo conscio tuta
quae quibusdam putatur occasio, quae maxima uis est admittendi
sceleris, dum deliberationibus occurrit inpunitas: non posita necessitas
de auctoritate iubentium et in temeritate participum atque
sociorum, quo genere franguntur etiam recta saepe consilia: non
praemia ipsa et bonitas, non accusationes, non minae, non poenae, non [*]

mortes: nihil tam saeuum, tam durum, tam triste, quam cecidisse de
alto pudicitiae gradu. digni tanto iudicis diuini praemio, quorum alter
regio paene throno inlustraretur, altera concordia mariti dotata inimicorum
mortibus redimeretur. haec sunt et his similia semper nobis
ante oculos exempla. ponenda, his paria diebus noctibusque meditanda.