De Dominica Oratione (21-25)

Neque enim deesse cottidianus cibus potest iusto, cum scriptumsit:
non occidet Dominus fame animam iustam,
et iterum: iuuenior fui et senui et non uidi iustum
derelictum neque semen eius quaerens panem, item
Dominus promittat et dicat: nolite cogitare dicentes:
quid edemus aut quid bibemus aut quid uestiemur?
haec enim nationes quaerunt. scit autem pater uester
quia horum omnium indigetis. quaerite primo
regnum et iustitiam Dei, et haec omnia adponentur
uobis. quaerentibus regnum et iustitiam Dei omnia promittit
adponi. nam cum Dei sint omnia, habenti Deum nihil deerit, si [*] [*]

Post haec et pro peccatis nostris precamur dicentes: et remitte
nobis debita nostra, sicut et nos remittimus
debitoribus nostris. post subsidium cibi petitur et uenia
delicti, ut qui a Deo pascitur in Deo uiuat nec tantum praesenti
et temporali uitae sed aeternae consulatur, ad quam ueniri potest,
si peccata donentur quae debita Dominus appellat, sicut in
euangelio suo dicit: dimisi tibi omne debitum, quia me
rogasti. quam necessario autem, quam prouidenter et salubriter
admonemur quod peccatores sumus qui pro peccatis rogare
conpellimur, ut dum indulgentia de Deo petitur, conscientiae
suae animus recordetur! ne quis sibi quasi innocens placeat et se
extollendo plus pereat, instruitur et docetur peccare se cottidie,
dum cottidie pro peccatis iubetur orare. sic denique et Iohannes
in epistula sua monet dicens: si dixerimus quia peccatum
non habemus, nos ipsos decipimus et ueritas in nobis
non est. si autem confessi fuerimus peccata nostra,
fidelis et iustus est Dominus qui nobis peccata
dimittat. in epistula sua utrumque conplexus est, quod
et rogare pro peccatis debeamus et inpetremus indulgentiam cum [*] [*]

Adiunxit plane et addidit legem certa nos condicione et sponaione
constringens, ut sic nobis dimitti debita postulemus secundum
quod et ipsi debitoribus nostris dimittimus, scientes inpetrari
non posse quod pro peccatis petimus, nisi et ipsi circa peccatores
nostros paria fecerimus. idcirco et alio in loco dicit: in
qua mensura mensi fueritis, in ea remetietur uobis
et qui seruus post dimissum sibi a domino omne debitum conseruo
suo noluit ipse dimittere in carcerem religatur. quia indulgere
conseruo noluit, quod sibi a Domino indultum fuerat amisit.
quae adhuc fortius Christus in praeceptis suis maiore censurae
suae uigore proponit. cum steteritis, inquit, ad orationem,
remittite si quid habetis aduersus aliquem,
ut et pater uester qui in caelis est remittat peccata
uobis. si autem uos non remiseritis, neque pater
uester qui in caelis est remittet uobis peccata
uestra. excusatio tibi nulla in die iudicii superest, cum secundum
tuam sententiam iudiceris et quod feceris hoc et ipse patiaris.
pacificos enim et concordes adque unanimes esse in domo
sua Deus praecepit et quales nos fecit secunda natiuitate tales
uult renatos perseuerare, ut qui filii Dei sumus in Dei pace maneamus,
et quibus spiritus unus est unus sit et animus et sensus. [*] [*]

Neque enim in sacrificiis quae Abel et Cain primi optulerunt
munera eorum Deus, sed corda intuebatur, ut ille placeret in
munere qui placebat in corde. Abel pacificus et iustus, dum Deo
sacrificat innocenter, docuit et ceteros, quando ad altare munus
offerunt, sic uenire cum Dei timore, cum simplici corda, cum
lege iustitiae, cum concordiae pace. merito ille dum in sacrificio
Dei talis est, ipse postmodum sacrificium Deo factus est, ut martyrium
primus ostendens initiaret sanguinis sui gloria dominicam
passionem qui et iustitiam Domini habuerat et pacem. tales denique
a Domino coronantur, tales in die iudicii cum Domino
uindicabuntur. ceterum discordans et dissidens et pacem cum fratribus
non habens, secundum quod beatus apostolus et scriptura
sancta testatur, nec si pro nomine occisus fuerit, crimen
dissensionis fraternae poterit euadere, quia sicut scriptum est
qui fratrem suum odit homicida est, nec ad regnum
[caelorum] peruenit aut cum Deo uiuit homicida. non potest esse
cum Christo qui imitator Iudae maluit esse quam Christi. quale
delictum est quod nec baptismo sanguinis potest ablui, quale
crimen est quod martyrio non potest expiari!

Qlnd quoque necessarie monet Dominus ut in oratione dicamus:
et ne patiaris nos induci in temptationem. qua in
parte ostenditur nihil contra nos aduersarium posse, nisi Deus [*] [*]