De Zelo et Livore (11-15)

Quid in zeli tenebras ruis, quid te nubilo liuoris inuoluis,
quid inuidiae caecitate omne pacis et caritatis lumen extinguis,
quid ad diabolum cui renuntiaueras redis, quid Cain similis
existis? homicidii namque facinore constringi eum quisque zelauerit
et odio habuerit fratrem suum declarat Iohannes apostolus
in epistula sua dicens: qui fratrem suum odit homicida
est: et scitis quia omnis homicida non habet in se
uitam manentem. et iterum: qui dicit se in luce esse
et fratrem suum odit in tenebris est usque adhuc
et in tenebris ambulat et non scit quo eat, quoniam
tenebrae excaecauerunt oculos eius. qui odit,
inquit, fratrem suum in tenebris ambulat et non scit quo eat.
it enim nescius in gehennam, ignarus et caecus praecipitatur in
poenam, recedens scilicet a Christi lumine monentis et dicentis:
ego sum lumen mundi. qui me secutus fuerit non
ambulabit in tenebris, sed habebit lumen uitae.
sequitur autem Christum qui praeceptis eius insistit, qui per
magisterii eius uiam graditur, qui uestigia eius adque itinera
sectatur, qui id quod Christus et docuit et fecit imitatur secundum
quod Petrus quoque hortatur et monet dicens: Christus
passus est pro uobis relinquens uobis exemplum,
ut sequamini uestigia eius. [*] [*]

Meminisse debemus quo uocabulo plebem suam Christus appellet,
quo titulo gregem suum nuncupet. oues nominat, ut innocentia
christiana ouibus aequetur: agnos uocat, ut agnorum
naturam simplicem simplicitas mentis imitetur. quid sub uestitu
ouium lupus latitat, quid gregem Christi qui christianum se
mentitur infamat? Christi nomen induere et non per Christi
uiam pergere quid aliud quam praeuaricatio est diuini nominis,
quam desertio itineris salutaris ? quando ipse doceat et dicat eum
ad uitam uenire qui mandata seruauerit et eum esse sapientem
qui uerba eius audierit et fecerit, doctorem quoque eum maximum
in regno caelorum uocari qui docuerit et sic fecerit, tunc
praedicanti profuturum quod bene adque utiliter praedicatum
fuerit, si id quod ore promitur factis sequentibus inpleatur.
quid uero insinuauit crebrius discipulis suis Dominus, quid inter
monita salutaria et praecepta caelestia custodiendum magis seruandumque
mandauit quam ut eadem dilectione qua discipulos
ipse dilexit nos quoque inuicem diligamus? quomodo autem uel
pacem Domini uel caritatem tenet qui intercedente zelo nec pacificus
potest esse nec carus?

Ideo et apostolus Paulus cum pacis et caritatis merita depromeret
cumque adseueraret firmiter et doceret nec fidem sibi nec
eleemosynas nec passionem quoque ipsam confessoris et martyris
profuturam, nisi caritatis foedera integra adque inuiolata seruasset,
adiecit et dixit: caritas magnanima est, caritas
benigna est, caritas non zelat, docens scilicet et ostendens
eum posse caritatem tenere quisque magnanimus fuerit et
benignus et zeli ac liuoris alienus. item alio loco cum moneret
ut homo iam sancto Spiritu plenus et natiuitate caelesti Dei [*] [*]

Obterenda sunt, fratres dilectissimi, uitia et peccata carnalia
et terreni corporis infesta labes spiritali uigore calcanda, ne dum
iterum ad ueteris hominis conuersationem reuoluimur letalibus
laqueis inplicemur, apostolo hoc idem prouidenter et salubriter
praemonente. itaque, inquit, fratres, non secundum carnem
uiuamus. si enim secundum carnem uiuitis,
incipietis mori: si autem spiritu opera carnis mortificatis,
uiuetis. quotquot enim spiritu Dei aguntur
hi sunt filii Dei. si filii Dei sumus, si templa eius esse
iam coepimus, si accepto Spiritu sancto sancte et spiritaliter
uiuimus, si de terris oculos ad caelum sustulimus, si ad superna
et diuina plenum Deo et Christo pectus ereximus, non
nisi quae sunt Deo et Christo digna faciamus, sicut apostolus
excitat et hortatur. si consurrexistis, inquit, Christo,
quae sursum sunt quaerite, ubi Christus est in dextera
Dei sedens: quae sursum sunt sapite, non quae
terrena sunt. mortui enim estis, et uita uestra [*] [*]

Hoc est enim mutasse quod fueras et coepisse esse quod non
eras, ut in te diuina natiuitas luceat, ut ad patrem Deum deifica
disciplina respondeat, ut honore et laude uiuendi Deus in homine
clarescat ipso exhortante et monente et eis qui se clarificant
uicem mutuam pollicente. eos, inquit, qui clarificant me
clarificabo, et qui spernit me spernetur. ad quam
clarificationem formans nos ac praeparans Dominus et filius
Dei similitudinem Dei patris insinuans in euangelio suo dicit:
audistis quia dictum est: diliges proximum tibi et
odibis inimicum tibi. ego autem dico uobis: diligite
inimicos uestros et orate pro his qui uos [*] [*]