De Zelo et Livore (10-12)

Et idcirco, fratres dilectissimi, huic periculo consulens Dominus
ne quis zelo fratris in laqueum mortis incurreret, cum eum
discipuli interrogarent quis inter illos maior esset, qui fuerit,
inquit, minimus in omnibus uobis hic erit magnus.
amputauit omnem aemulationem responso suo, omnem causam
et materiam mordacis inuidiae eruit et abscidit. discipulo Christi
zelare non licet, non licet inuidere. exaltationis aput nos non
potest esse contentio. de humilitate ad summa crescimus, didicimus
unde placeamus. denique et apostolus Paulus instruens
et monens, ut qui inluminati Christi lumine tenebras nocturnae
conuersationis euasimus in factis adque in operibus luminis ambulemus,
scribit et dicit: nox transiuit, dies autem adpropinquauit.
abiciamus ergo opera tenebrarum et induamus
arma lucis. tamquam in die decenter ambulemus,
non in comisationibus et ebrietatibus, [*] [*]

Quid in zeli tenebras ruis, quid te nubilo liuoris inuoluis,
quid inuidiae caecitate omne pacis et caritatis lumen extinguis,
quid ad diabolum cui renuntiaueras redis, quid Cain similis
existis? homicidii namque facinore constringi eum quisque zelauerit
et odio habuerit fratrem suum declarat Iohannes apostolus
in epistula sua dicens: qui fratrem suum odit homicida
est: et scitis quia omnis homicida non habet in se
uitam manentem. et iterum: qui dicit se in luce esse
et fratrem suum odit in tenebris est usque adhuc
et in tenebris ambulat et non scit quo eat, quoniam
tenebrae excaecauerunt oculos eius. qui odit,
inquit, fratrem suum in tenebris ambulat et non scit quo eat.
it enim nescius in gehennam, ignarus et caecus praecipitatur in
poenam, recedens scilicet a Christi lumine monentis et dicentis:
ego sum lumen mundi. qui me secutus fuerit non
ambulabit in tenebris, sed habebit lumen uitae.
sequitur autem Christum qui praeceptis eius insistit, qui per
magisterii eius uiam graditur, qui uestigia eius adque itinera
sectatur, qui id quod Christus et docuit et fecit imitatur secundum
quod Petrus quoque hortatur et monet dicens: Christus
passus est pro uobis relinquens uobis exemplum,
ut sequamini uestigia eius. [*] [*]

Meminisse debemus quo uocabulo plebem suam Christus appellet,
quo titulo gregem suum nuncupet. oues nominat, ut innocentia
christiana ouibus aequetur: agnos uocat, ut agnorum
naturam simplicem simplicitas mentis imitetur. quid sub uestitu
ouium lupus latitat, quid gregem Christi qui christianum se
mentitur infamat? Christi nomen induere et non per Christi
uiam pergere quid aliud quam praeuaricatio est diuini nominis,
quam desertio itineris salutaris ? quando ipse doceat et dicat eum
ad uitam uenire qui mandata seruauerit et eum esse sapientem
qui uerba eius audierit et fecerit, doctorem quoque eum maximum
in regno caelorum uocari qui docuerit et sic fecerit, tunc
praedicanti profuturum quod bene adque utiliter praedicatum
fuerit, si id quod ore promitur factis sequentibus inpleatur.
quid uero insinuauit crebrius discipulis suis Dominus, quid inter
monita salutaria et praecepta caelestia custodiendum magis seruandumque
mandauit quam ut eadem dilectione qua discipulos
ipse dilexit nos quoque inuicem diligamus? quomodo autem uel
pacem Domini uel caritatem tenet qui intercedente zelo nec pacificus
potest esse nec carus?