De Unitate Ecclesiae Catholicae Liber (14-15)

Tales etiam si occisi in confessione nominis fuerint, macula
ista nec sanguine abluitur: inexpiabilis et grauis culpa discordiae
nec passione purgatur. esse martyr non potest qui in ecclesia non
eat: ad regnum peruenire non poterit qui eam quae regnatura
est dereliquit. pacem nobis Christus dedit, concordes adque unanimes
esse praecepit, dilectionis et caritatis foedera incorrupta
adque inuiolata mandauit: exhibere se non potest martyrem qui
fraternam non tenuit caritatem. docet hoc et contestatur Paulus
apostolus dicens: et si habuero fidem ita ut montes
transferam, caritatem autem non habeam, nihil sum:
et si in cibos distribuero omnia mea et si tradidero
corpus meum ut ardeam, caritatem autem non habeam,
nihil proficio. caritas magnanima est, caritas
benigna est, caritas non aemulatur, non inflatur,
non inritatur, non agit perperam, non cogitat
malum, omnia diligit, omnia credit, omnia sperat,
omnia sustinet. caritas numquam excidet. numquam,
inquit, excidet caritas. haec enim semper in regno erit, haec
in aeternum fraternitatis sibi cohaerentis unitate durabit. ad regnum
caelorum non potest peruenire discordia, ad praemium
Christi qui dixit: hoc est mandatum meum ut diligatis [*] [*]

inuicem, quemadmodum dilexi uos, pertinere non poterit
qui dilectionem Christi perfida dissensione uiolauit. qui
caritatem non habet Deum non habet. Iohannis beati apostoli
uoxest: Deus, inquit, dilectio est et qui manet in dilectione
in Deo manet et Deus in illo manet. cum
Deo manere non possunt qui esse in ecclesia Dei unanimes noluerunt.
ardeant licet flammis et ignibus traditi uel obiecti bestiis
animas suas ponant, non erit illa fidei corona sed poena perfidiae
nec religiosae uirtutis exitus gloriosus sed desperationis interitus.
occidi talis potest, coronari non potest. sic se christianum
esse profitetur, quomodo et Christum diabolus saepe mentitur
ipso Domino praemonente et dicente: multi uenient in nomine
meo dicentes: ego sum Christus, e.t multos fallent.
sicut ille Christus non est, quamuis fallat in nomine, ita
nec christianus uideri potest qui non permanet in euangelio eius
et fidei ueritate.

Nam et prophetare et daemonia excludere et uirtutes magnas
in terris facere sublimis utique et admirabilis res est, non tamen
regnum caeleste consequitur quisque in his omnibus inuenitur,
nisi recti et iusti itineris obseruatione gradiatur. denuntiat Dominus
et dicit: multi mihi dicent in illo die: Domine,
Domine, nonne in tuo nomine prophetauimus et in
tuo nomine daemonia exclusimus et in nomine tuo
uirtutes magnas fecimus? et tunc dicam illis: numquam
uos cognoui, recedite a me qui operamini iniquitatem.
iustitia opus est, ut promereri quis possit Deum
iudicem: praeceptis eius et monitis obtemperandum est, ut [*] [*]

accipiant merita nostra mercedem. Dominus in euangelio cum spei
et fidei nostrae uiam conpendio breuiante dirigeret, Dominus
Deus tuus, inquit, Dominus unus est, et: diliges Dominum
Deum tuum de toto corde tuo et de tota
anima tua et de tota uirtute tua. hoc primum et secundum
simile huic: diliges proximum tuum tamquam
te. in his duobus praeceptis tota lex pendet
et prophetae. unitatem simul et dilectionem magisterio suo
docuit, prophetas omnes et legem praeceptis duobus inclusit.
quam uero unitatem seruat, quam dilectionem custodit aut cogitat
qui discordiae furore uesanus ecclesiam scindit, fidem destruit,
pacem turbat, caritatem dissipat, sacramentum profanat P