De Opere et Eleemosynis (6-10)

Nec sic, fratres dilectissimi, ista proferimus, ut non quod
Raphael angelus dixit ueritatis testimonio conprobemus. in Actis
apostolorum facti fides posita est, et quod eleemosynis non tantum
a secunda sed a prima morte animae liberentur, gestae et
impletae rei probatione conpertum est. Tabitha operationibus
iustis et eleemosynis praestandis plurimum dedita cum infirmata [*] [*]

esset et mortua, ad cadauer exanimae Petrus accitus est. qui
cum inpigre pro apostolica humanitate uenisset, circumsteterunt
eum uiduae flentes et rogantes, pallia et tunicas et omnia illa
quae prius sumpserant indumenta monstrantes nec pro defuncta
suis uocibus sed ipsius operibus deprecantes. sensit Petrus impetrari
posse quod sic petebatur nec defuturum Christi auxilium
uiduis deprecantibus, quando esset in uiduis ipse uestitus. cum
itaque genibus nixus orasset et uiduarum ac pauperum idoneus
aduocatus legatas sibi preces ad Dominum pertulisset, conuersus
ad corpus quod in tabula iam lotum iacebat, Tabitha, inquit,
exurge in nomine Iesu Christi. nec defuit Petro quominus
statim perferret auxilium qui in euangelio dari dixerat quicquid
fuisset eius nomine postulatum. mors itaque suspenditur et
spiritus redditur et mirantibus ac stupentibus cunctis ad hanc
mundi denuo lucem rediuiuum corpus animatur. tantum potuerunt
misericordiae merita, tantum opera iusta ualuerunt. quae
laborantibus uiduis largita fuerat subsidia uiuendi meruit ad
uitam uiduarum petitione reuocari.

Itaque in euangelio Dominus doctor uitae nostrae et magister
salutis aeternae uiuificans credentium populum et uiuificatis consulens
in aeternum inter sua mandata diuina et praecepta caelestia
nihil crebrius mandat et praecipit quam ut insistamus eleemosynis
dandis nec terrenis possessionibus incubemus sed caelestes
thesauros potius recondamus. uendite, inquit, res uestras
et date eleemosynam, et iterum: nolite uobis
condere thesauros super terram, ubi tinea et comestura
exterminat et ubi fures effodiunt et [*] [*]

furantur. thesaurizate autem uobis thesauros in caelo,
ubi neque tinea neque comestura exterminat et ubi
fures non effodiunt. ubi enim fuerit thesaurus
tuus, illic erit et cor tuum. et cum obseruata lege perfectum
et consummatum uellet ostendere, si uis, inquit, perfectus
esse, uade et uende omnia tua et da pauperibus,
et habebis thesaurum in caelo, et ueni sequere
me. item alio loco negotiatorem caelestis gratiae et comparatorem
salutis aeternae distractis omnibus rebus suis pretiosam
margaritam hoc est uitam aeternam Christi cruore pretiosam
de quantitate patrimonii sui dicit debere mercari. simile
est, inquit, regnum caelorum homini negotianti
quaerenti bonas margaritas. ubi autem inuenit
pretiosam margaritam, abiit et uendidit omnia
quae habuit et emit illam.

Eos denique et Abrahae filios dicit quos in iuuandis alendisque
pauperibus operarios cernit. nam cum Zachaeus dixisset: ecce
dimidium ex substantia mea do egenis et si cui
quid fraudaui quadruplum reddo, respondit Iesus: quia
salus hodie domui huic facta est, quoniam et hic
filius est Abrahae. nam si Abraham credidit Deo et reputatum
est ei ad iustitiam, utique qui secundum praeceptum Dei
eleemosynas facit Deo credit: et qui habet fidei ueritatem seruat
Dei timorem: qui autem Dei timorem seruat in miserationibus
pauperum Deum cogitat. operatur enim, in Deo quia credit, quia
scit uera esse quae praedicta sunt uerbis Dei nec scripturam [*] [*]

[sanctam] posse mentiri, arbores infructuosas id est steriles homines
excidi et in ignem mitti, misericordes ad regnum uocari. qui et
alio in loco operarios et fructuosos fideles appellat, infructuosis
uero et sterilibus fidem derogat dicens: si in iniusto mamona
fideles non fuistis, quod est uerum quis credet
uobis? et si in alieno fideles non fuistis, uestrum
quis dabit uobis?

Sed uereris et metuis ne si operari plurimum coeperis patrimonio
tuo larga operatione finito ad penuriam forte redigaris,
esto in hac parte intrepidus, esto securus. finiri non potest unde
in usus Christi impenditur, unde opus caeleste celebratur. nec
hoc tibi de meo spondeo sed de sanctarum scripturarum fide et
diuinae pollicitationis auctoritate promitto. loquitur per Salomonem
Spiritus sanctus et dicit: qui dat pauperibus numquam
egebit: qui autem auertit oculum suum in
magna penuria erit, ostendens misericordes adque operantes
egere non posse, magis parcos et steriles ad inopiam postmodum
deuenire. item beatus apostolus Paulus dominicae inspirationis
gratia plenus, qui administrat, inquit, semen
seminanti et panem ad edendum praestabit et multiplicabit
seminationem uestram et augebit incrementa
frugum iustitiae uestrae, ut in omnibus locupletemini.
et iterum: administratio huius officii
non tantum supplebit ea quae sanctis desunt, sed
et abundabit per multam gratiarum actionem in
Domino: quoniam dum gratiarum actio ad Deum pro [*] [*]

eleemosynis adque operationibus nostris pauperum oratione dirigitur,
census operantis Dei retributione cumulatur. et Dominus in
euangelio iam tum eiusmodi hominum corda considerans et perfidis
adque incredulis praescia uoce denuntians contestatur et
dicit: nolite cogitare dicentes: quid edemus aut
quid bibemus aut quid uestiemur? haec enim nationes
quaerunt. scit enim pater uester quia horum
omnium indigetis. quaerite primo regnum et\'
iustitiam Dei, et omnia ista adponentur uobis. eis
omnia adponi dicit et tradi qui regnum et iustitiam Dei quaerunt:
eos [enim] Dominus, cum iudicii dies uenerit, ad percipiendum
regnum dicit admitti qui fuerint in ecclesia eius
operati.

Metuis ne patrimonium tuum forte deficiat, si operari ex eo
largiter coeperis, et nescis miser quia dum times ne res familiaris
deficiat uita ipsa et salus deficiat, et dum ne quid de rebus tuis
minuatur adtendis, non respicis quod ipse minuaris amator magis
mamonae quam animae tuae , et dum times ne pro te patrimonium
perdas, ipse pro patrimonio pereas. et ideo bene apostolus
clamat et dicit: nihil intulimus in hunc mundum,
uerum nec auferre possumus. habentes itaque
exhibitionem et tegumentum his contenti simus.
qui autem uolunt diuites fieri incidunt in temptationem
et muscipula et desideria multa et nocentia
quae mergunt hominem in perditionem et in [*] [*]

interitum. radix enim omnium malorum est cupiditas
quam quidam adpetentes naufragauerunt a fide et
inseruerunt se doloribus multis.