De Opere et Eleemosynis (26)

Quae illa erit, fratres carissimi, operantium gloria, quam
grandis et summa laetitia, cum populum suum Dominus coeperit
recensere et meritis adque operibus nostris praemia promissa
contribuens pro terrenis caelestia, pro temporalibus sempiterna,
pro modicis magna praestare, obferre nos patri cui nos
sua sanctificatione restituit, aeternitatem nobis inmortalitatemque
largiri ad quam nos sanguinis sui uiuificatione reparauit, reduces
ad paradisum denuo facere, regna caelorum fide et ueritate
suae pollicitationis aperire. haec haereant firmiter sensibus
nostris, haec intellegantur plena fide, haec corde toto diligantur,
haec indesinentium operum magnanimitate redimantur.
praeclara et diuina res, fratres carissimi, salutaris operatio.
solacium grande credentium, securitatis nostrae salubre praesidium,
munimentum spei, tutela fidei, medella peccati, res posita
in potestate facientis, res et grandis et facilis, sine periculo
persecutionis corona pacis, uerum Dei munus et maximum, infirmis
necessarium, fortibus gloriosum, quo Christianus adiutus
perfert gratiam spiritalem, promeretur Christum iudicem, Deum
computat debitorem. ad hanc operum salutarium palmam libenter
ac prompte certemus, omnes in agone iustitiae Deo et Christo
spectante curramus et qui saeculo et mundo maiores esse iam
coepimus cursum nostrum nulla saeculi et mundi cupiditate tardemus.
si expeditos, si celeres, si in hoc operis agone currentes
dies nos uel redditionis uel persecutionis inuenerit, nusquam
Dominus meritis nostris ad praemium deerit, in pace uincentibus
coronam candidam pro operibus dabit, in persecutione purpuream
pro passione geminabit. [*]