De Opere et Eleemosynis (16)

Sed nec illa res, fratres carissimi, a bonis operibus et iustis
refrenet et reuocet christianum quod excusari se posse aliquis
existimet beneficio filiorum , quando in inpensis spiritalibus
Christum cogitare qui accipere se professus est debeamus nec
conseruos liberis nostris, sed Dominum praeferamus ipso instruente
et monente: qui diligit, inquit, patrem aut matrem
super me non est me dignus, et qui diligit
filium aut filiam super me non est me dignus. item [*] [*] [*] [*]

in Deuteronomio ad corroborationem fidei et dilectionem Dei
paria conscripta sunt. qui dicunt, inquit, patri et matri:
non noui te, et filios suos non agnouerunt, hi
custodierunt praecepta tua et testamentum tuum
seruauerunt. nam si Deum toto corde diligimus, nec parentes
nec filios Deo praeferre debemus. quod et Iohannes in epistula
sua ponit caritatem Dei aput eos non esse quos uideamus
operari in pauperem nolle. qui habuerit, inquit, substantiam
mundi et uiderit fratrem suum desiderantem
et cluserit uiscera sua, quomodo caritas Dei manet
in illo ? si enim Deus eleemosynis pauperum faeneratur et cum
datur minimis Christo datur, non est quod quis terrena caelestibus
praeferat nec diuinis humana praeponat.