De Lapsis (8)

Exciderunt quibusdam pro nefas omnia et de memoria recesserunt.
non expectauerunt saltim ut ascenderent adprehensi, ut
interrogati negarent. ante aciem multi uicti, sine congressione
prostrati nec hoc sibi reliquerunt ut sacrificare idolis uiderentur
inuiti. ultro ad forum currere, ad mortem sponte properare,
quasi hoc olim cuperent, quasi amplecterentur occasionem datam
quam libenter optassent. quot illic a magistratibus uespera urgente
dilati sunt, quot ne eorum differretur interitus et rogauerunt!
quam uim potest talis obtendere, qua crimen suum purget, cum
uim magis ipse fecerit ut periret? nonne quando ad Capitolium
sponte uentum est, quando ultro ad obsequium diri facinoris
accessum est, labauit gressus, caligauit aspectus, tremuerunt
uiscera, membra conciderunt? non sensus obstipuit, lingua haesit,
sermo defecit ? stare illic potuit Dei seruus et loqui et renuntiare
Christo qui iam diabolo renuntiauerat et saeculo P non ara illa, [*] [*]

quo moriturus accesserat, rogus illi fuit? non diaboli altare quod
faetore taetro fumare ac redolere conspexerat uelut funus et bustum
uitae suae horrere ac fugere debebat? quid hostiam tecum,
miser, quid uictimam supplicaturus inportas? ipse ad aras hostia,
uictima ipse uenisti, inmolasti illic salutem tuam, spem tuam,
fidem tuam funestis illic ignibus concremasti.