De Disciplina et Habitu Virginum Liber (5-8)

Quodsi Christum continentia sequitur et regno Dei uirginitas
destinatur, quid istae cum terreno cultu et cum ornamentis,
quibus dum hominibus placere gestiunt, Deum offendunt non
cogitantes esse praedictum: qui hominibus placent confusi
sunt, quoniam Deus nihil fecit illos, et Paulo
quoque gloriose et sublimiter praedicante: si hominibusplacerem,
seruus Christi non essem? continentia uero et
pudicitia non in sola carnis integritate consistit sed etiam in cultus
et ornatus honore pariter ac pudore, ut secundum apostolum
quae innupta est sancta sit et corpore et spiritu. instruit Paulus [*] [*]

et dicit: caeleps cogitat ea quae sunt Domini, quomodo
placeat Deo: qui autem matrimonium contraxit
cogitat ea quae sunt mundi huius, quomodo
placeat uxori. sic et mulier et uirgo innupta cogitat
ea quae sunt Domini, ut sit sancta et corpore et
spiritu. uirgo non esse tantum sed et intellegi debet et credi:
nemo cum uirginem uiderit, dubitet an uirgo sit. parem se integritas
in omnibus praestet nec bonum corporis cultus infamet.
quid ornata, quid compta procedit, quasi maritum aut habeat
aut quaerat? timeat potius placere, si uirgo est, nec periculum
sui adpetat quae ad meliora et diuina se seruat. quae uirum non
habet, cui placere se simulet, integre et pure non tantum corporaliter
sed et spiritaliter perseueret. neque enim uirginem fas
est ad speciem formae suae comi aut de carne et de eius pulchritudine
gloriari, cum nulla sit illis magis quam aduersus carnem
conluctatio et uincendi corporis ac domandi obstinata certatio.

Paulus forti ac sublimi uoce proclamat: mihi autem absit
gloriari nisi in cruce Domini mei Iesu Christi, per
quem mihi mundus crucifixus est et ego mundo: et
uirgo in ecclesia de specie carnis ac de corporis pulchritudine
gloriatur. addit Paulus et dicit: qui enim sunt Christi
carnem crucifixerunt cum uitiis et concupiscentiis.
et quae se concupiscentiis carnis et uitiis renuntiasse profitetur,
in isdem quibus renuntiauerat inuenitur. deprehenderis, uirgo,
detegeris: aliud te esse iactas et aliud adfectas. maculis te [*] [*]

concupiscentiae carnalis aspergis, cum integritatis candidata sis et
pudoris. clama, inquit Esaiae Deus, omnis caro faenum
et omnis claritas eius ut flos faeni. aruit faenum
et flos decidit. sermo autem Domini manet in aeternum.
neminem Christianum decet et maxime uirginem non decet
claritatem ullam conputare carnis et honorem, sed solum adpetere
sermonem Dei, bona in aeternum mansura conplecti. aut si carne
sit gloriandum, tunc plane quando in nominis confessione cruciatur,
quando fortior femina uiris torquentibus inuenitur, quando
ignes aut cruces aut ferrum aut bestias patitur ut coronetur.
illa sunt carnis pretiosa monilia, illa corporis ornamenta meliora.

Sed sunt aliquae diuites et facultatum ubertate locupletes, quae
opes suas praeferant et se bonis suis uti debere contendant. sciant
primo illam diuitem esse quae Deo diues est, illam esse locupletem
quae locuples in Christo est, bona esse illa quae sint spiritalia,
diuina, caelestia, quae nos ad Deum ducant, quae nobiscum
aput Deum perpetua possessione permaneant. ceterum
quaecumque terrena sunt in saeculo accepta et hic cum saeculo
remansura, tam contemni debent, quam mundus ipse contemnitur,
cuius pompis et deliciis iam tum renuntiauimus, cum meliore
transgressu ad Deum uenimus. Iohannes nos excitat et hortatur
spiritali et caelesti uoce contestans: nolite, ait, diligere
mundum neque ea quae in mundo sunt. si qui dilexerit
mundum, non est caritas patris in illo: quoniam
omne quod in mundo est concupiscentia carnis
est et concupiscentia oculorum et ambitio [*] [*]

saeculi quae non sunt a patre sed ex concupiscentia
saeculi. et mundus transibit et concupiscentia eius,
qui autem fecerit uoluntatem Dei, manebit in aeternum,
quomodo et Deus manebit in aeternum. aeterna
igitur et diuina sectanda sunt et omnia de Dei uoluntate facienda
sunt, ut Domini nostri uestigia et magisteria sectemur qui monuit et dixit:
non descendi de caelo, ut faciam uoluntatem
meam sed uoluntatem eius qui me misit.
quodsi non est maior domino suo seruus et liberatori debet obsequium
liberatus, qui esse cupimus christiani debemus quod
Christus dixit imitari. scriptum est et legitur et auditur et in
exemplum nostri ecclesiae ore celebratur: qui dicit se in
Christo manere debet quomodo ille ambulauit et
ipse ambulare. ambulandum est uestigiis paribus, aemula
ingressione nitendum. tunc respondebit ad fidem nominis sectatio
ueritatis et credenti praemium datur, si quod creditur et
geratur.

Locupletem te dicis et diuitem. sed diuitiis tuis Paulus occurrit
et ad cultum adque ornatum tuum iusto fine moderandum sua
uoce praescribit. sint, inquit, mulieres cum verecundia
et pudicitia conponentes se, non in tortis crinibus
neque auro neque margaritis aut ueste pretiosa, sed
ut decet mulieres promittentes castitatem per bonam
conuersationem. item Petrus ad haec eadem praecepta
consentit et dicit: sit in muliere non exterior ornamenti
aut auri aut uestis cultus sed cultus cordis. quodsi
ille mulieres quoque admonet coercendas at ad ecclesiasticam disciplinam
religiosa obseruatione moderandas quae excusare cultus [*] [*] [*] [*]

suos soleant per maritum, quanto id magis obseruare uirginem
fas est, cui nulla ornatus sui conpetat uenia nec deriuari in
alterum possit mendacium culpae, sed sola ipsa remaneat in
crimine.