Ad Demetrianum (11-15)

Tantus cladium terror dare non potest innocentiae disciplinam
et inter populum frequenti strage morientem nemo considerat et
se esse mortalem. passim discurritur, rapitur, occupatur: praedandi
dissimulatio nulla, nulla cunctatio: quasi liceat, quasi
oporteat, quasi ille qui non rapit damnum et dispendium proprium
sentiat, sic unusquisque rapere festinat. in latronibus est
utcumque aliqua scelerum uerecundia, auias fauces et desertas
solitudines diligunt, et sic illic delinquitur, ut tamen delinquentium
facinus tenebris et nocte ueletur. auaritia palam saeuit et
ipsa audacia sua tuta in fori luce abruptae cupiditatis arma [*]

Et ecce id ipsum quale est unde nobis cum maxime sermo est,
quod nos infestatis innoxios, quod in contumeliam Dei inpugnatis
adque opprimitis Dei seruos? parum est quod furentium
uarietate uitiorum, quod iniquitate feralium criminum, quod
cruentarum conpendio rapinarum uita uestra maculatur, quod
superstitionibus falsis religio uera subuertitur, quod Deus omnino
nec quaeritur nec timetur: adhuc insuper Dei seruos et
maiestati ac numini eius dicatos iniustis persecutionibus flagitatis.
satis non est quod ipse tu Deum non colis: adhuc insuper
eos qui colunt sacrilega infestatione persequeris. Deum nec colis [*] [*]

Quae haec est insatiabilis carnificinae rabies, quae inexplebilis
libido saeuitiae? quin potius elege tibi alterum de duobus: christianum
esse aut est crimen aut non est. si crimen est, quid non
interficis confitentem P si crimen non est, quid persequeris innocentem?
torqueri enim debui, si negarem. si poenam tuam metuens
id quod prius fueram et quod deos tuos non colueram mendacio
fallente celarem, tunc torquendus fuissem, tunc ad confessionem
criminis cum ui doloris adigendus, sicut in quaestionibus
ceteris torquentur rei qui se negant crimine quo accusantur teneri,
ut facinoris ueritas quae indice uoce non promitur dolore corporis
exprimatur. nunc uero cum sponte confitear et clamem et crebris
ac repetitis identidem uocibus christianum me esse contester,
quid tormenta admoues confitenti et deos tuos non in abditis et
secretis locis sed palam, sed publice, sed in foro ipso [*]

Vel si quid diis tuis numinis et potestatis est, ipsi in ultionem
suam surgant, ipsi se sua maiestate defendant. at quid praestare
colentibus possunt qui se de non colentibus uindicare non possunt?
nam si eo qui uindicatur pluris est ille qui uindicat, tu
diis tuis maior es. si ergo his quos colis maior es, non tu eos
colere, sed ab illis coli debes. sic illos laesos ultio uestra defendit,
quomodo et clausos ne pereant tutela uestra custodit. pudeat
te eos colere quos ipse defendis, pudeat tutelam de iis sperare
quos tu tueris.

0 si audire eos uelis et uidere, quando adiurantur a nobis, torquentur
spiritalibus flagris et uerborum tormentis de obsessis
corporibus eiciuntur, quando eiulantes et gementes uoce humana
et potestate diuina flagella et uerbera sentientes uenturum iudicium
confitentur. ueni et cognosce uera esse quae dicimus: et
quia sic deos colere te dicis, uel ipsis crede quos colis. aut si
uolueris et tibi credere, de te ipso loquetur audiente te qui nunc
tuum pectus obsedit, qui nunc mentem tuam ignorantiae nocte
caecauit. uidebis nos rogari ab eis quos tu rogas, timeri ab eis [*]