Liber qui appellatur Speculum (46)

XLVI. DE EPISTVLA IACOBI.

Omne gaudium existimate, fratres mei, cum in temptationibus
uariis incideritis, scientes. quod probatio fidei uestrae patientiam
operatur. patientia autem opus perfectum habeat, ut sitis
perfecti et integri, in nullo deficientes. si quis autem uestrum
indiget sapientiam, postulet a deo, qui dat omnibus affluenter
et non inproperat, et dabitur ei. postulet autem in fide, nihil
haesitans: qui enim haesitat, similis est fluctui maris, qui a
uento mouetur et circumfertur. non enim aestimet homo ille
quod accipiat aliquid a domino, uir duplex animo inconstans
in omnibus uiis suis. glorietur autem frater humilis in exaltatione
sua, diues autem in humilitate sua, quoniam sicut
flos faeni transiet. exortus est enim sol cum ardore et arefecit
faenum, et flos eius decidit et decor uultus eius deperiit: ita
et diues in itineribus suis marcescet. beatus uir, qui suffert
temptationem, quia cum probatus fuerit, accipiet coronam
uitae, quam repromisit deus diligentibus se. Et post [*] [*]

paululum: Nolite itaque errare, fratres dilectissimi. omne datum
optimum et omne donum perfectum desursum est descendens
a patre luminum. Et post paucos uersus: Scitis, fratres
mei dilecti: sit autem omnis homo uelox ad audiendum, tardus
autem ad loquendum et tardus ad iracundiam. ira enim
iustitiam dei non operatur. propter quod abicientes omnem
inmunditiam et abundantiam malitiae, in mansuetudine suscipite
insitum uerbum, quod potest saluare animas uestras. estote
autem factores uerbi, et non auditores tantum fallentes uosmet
ipsos. quia si quis auditor est uerbi et non factor, hic conparabitur
uiro consideranti uultum natiuitatis suae in speculo:
considerauit enim se et abiit, et statim oblitus est qualis
fuerit. qui autem perspexerit in legem perfectam libertatis
et permanserit, non auditor obliuiosus factus, sed factor operis,
hic beatus in facto suo erit. si quis autem putat se religiosum
esse, non refrenans linguam suam, sed seducens cor suum,
huius uana est religio. religio munda et inmaculata apud
f deum et patrem haec est: uisitare pupillos et uiduas in tribulatione
eorum, inmaculatum se custodire ab hoc saeculo. Fratres
mei, nolite in personarum acceptione habere fidem domini
nostri Iesu Christi gloriae. Et post aliquot uersus:
Audite, fratres mei dilectissimi: nonne deus elegit pauperes
in hoc mundo diuites in fide et heredes regni quod [*] [*]
repromisit dens diligentibus se ? uos autem exhonorastis pauperem.
nonne diuites per potentiam opprimunt nos, et ipsi trahunt
uos ad iudicia? nonne. ipsi blasphemant bonum nomen, quod
inuocatum est super uos? si tamen legem perficitis regalem
secundum scripturas: diliges proximum tuum sicut te ipsum,
bene facitis. si autem personas accipitis, peccatum operamini,
redarguti a lege quasi transgressores. Et post paucos
uersus : Iudicium enim sine misericordia illi qui non fecit
misericordiam. superexaltat autem misericordia iudicio. Et
post aliquantum : Nolite plures magistri effici, fratres mei,
scientes quoniam maius iudicium sumitis. in multis enim
offendimus omnes. si quis in uerbo non offendit, hic perfectus
est uir, potest etiam freno circumducere totum corpus. Et
alio-loco: Linguam autem nullus hominum domare potest:
inquietum . malum, plena ueneno mortifero. in ipsa benedicimus
deum et patrem, et in ipsa maledicimus homines, qui ad
similitudinem - dei facti sunt. ex ipso ore procedit benedictio
maledietio. non oportet, fratres mei, haec ita fieri. Et
post paucos uersus: Quis sapiens et disciplinatus inter [*] [*] [*] [*]
nos? ostendat ex bona conuersatione operationem suam in
mansuetudine sapientiae. quod si zelum amerum habetis et
contentiones in cordibus uestris, nolite gloriari et mendaces
esse aduersus ueritatem. non est ista sapientia desursum
descendens, sed terrena, animalis, diabolica. ubi enim zelus
et contentio, ibi inconstantia et omne opus prauum. quae
autem desursum est sapientia, primum quidem pudica est,
deinde pacifica, modesta, suadibilis, bonis consentiens, plena
misericordia et fructibus bonis, non diiudicans, sine simulatione.
fructus autem iustitiae in pace seminatur facientibus pacem.
Vnde bella et lites in uobis? nonne hinc, ex concupiscentiis
uestris, quae militant in membris uestris ? Item post paucos
uersus : Petitis, et non accipitis, eo quod male petatis, ut
in concupiscentiis uestris insumatis. adulteri, . nescitis quia
amicitia huius mundi inimica est dei? quicumque ergo uoluerit
amicus esse saeculi huius, inimicus dei constituitur. Et paulo
. post: Propter quod dicit: deus superbis resistit, humilibus
autem dat gratiam. subditi igitur estote deo: resistite autem
diabolo, et fugiet a uobis. adpropiate deo, et adpropinquabit
uobis. emundate manus, peccatores, et purificate corda,
duplices animo. miseri estote et lugete. plorate: risus uester
I [*] [*]
in luctum conuertatur et gaudium in maerorem. humiliamini
in conspectu domini, et exaltabit uos. nolite detrahere de
alterutro, fratres. Et post paucos uersus: Vnus est
legislator et iudex, qui potest perdere et liberare. tu autem
quis es, qui iudicas proximum? ecce nunc qui dicitis: hodie
aut crastino ibimus in illam ciuitatem, et faciemus quidem
ibi annum et mercabimur et lucrum faciemus — qui ignoratis,
quid erit in crastinum: quae enim est uita uestra? uapor est
ad modicum parens, deinde exterminatur — pro eo ut
dicatis: si dominus uoluerit et si uixerimus, faciemus hoc
aut illud. nunc autem exultatis in superbiis uestris: omnis
exultatio talis maligna est. scienti igitur bonum facere et
non facienti peccatum est illi. Age nunc, diuites, plorate
ululantes in miseriis quae aduenient uobis. diuitiae uestrae
putrefactae sunt, et uestimenta uestra a tineis comesta sunt.
aurum et argentum uestrum aeruginauit, et aerugo eorum in
testimonium uobis erit, et manducabit carnes uestras sicut
ignis. thesaurizastis in nouissimis diebus. ecce merces operariorum,
qui messuerunt regiones uestras, qui fraudati sunt a
uobis, clamant, et clamor ipsorum in aures domini sabaoth
introiuit. epulati estis super terram, et in luxuriis enutristis [*] [*] [*]
corda uestra in die occisionis. adduxistis, occidistis iustum:
non resistit uobis. patientes igitur estote, fratres, usque ad
aduentum domini. Et paulo post: Patietites estote et uos,
confirmate corda uestra, quoniam aduentus domini adpropinquabit.
nolite ingemiscere, fratres, in alterutrum, ut non
iudicemini. Et alio loco: Ante omnia autem, fratres mei,
nolite iurare, neque per caelum, neque per terram, neque
aliud quodcumque iuramentum: sit autem uestrum: est est,
non non, ut non sub iudicio decidatis. tristatur aliquis uestrum?
oret aequo animo et psallat. infirmatur quis in uobis?
inducat presbyteros ecclesiae, et orent super eum, unguentes
eum oleo \'in nomine domini: et oratio fidei saluabit infirmum,
et adleuabit eum dominus, et si in peccatis sit, dimittentur
ei. confitemini ergo alterutrum peccata uestra et orate pro
inuicem, ut saluemini. multum ėnim ualet de[recatio iusti
adsidua. Et post aliquot uersus: Fratres mei, si quis
ex uobis errauerit a ueritate et conuerterit quis eum, scire
debet quoniam qui conuerti fecerit peccatorem ab errore uiae
suae saluabit animam eius a morte, et operit multitudinem
peccatorum. [*] [*]