Liber qui appellatur Speculum (43)

XLIII. DE EPISTVLA AD HEBRAEOS.

Videte, fratres, ne forte sit in aliquo uestrum cor malum
incredulitatis discedendi a deo uiuo: sed adhortamini nosmet [*] [*]

ipsos per singulos dies, donec \'hodie\' cognominatur, ut non
obduretur quis ex uobis fallacia peccati. participes enim Christi
effecti sumus, si tamen initium substantiae eius usque ad finem
firmum retineamus. dum dicitur: hodie si uocem eius audieritis,
nolite obdurare corda uestra quemadmodum in exacerbatione.
Et post paucos uersus: Timeamus ergo, ne
forte relicta pollicitatione introeundi in requiem eius existimetur
ex nobis aliquis deesse. etenim et nobis nuntiatum est,
quemadmodum et illis: sed non profuit illis sermo auditus
non admixtis fidei ex his qui audierunt. Et alio loco:
Habentes ergo pontificem magnum, qui penetrauit caelos,
Iesum filium dei, teneamus confessionem. Et post IIII
uersus: Adeamus ergo cum fiducia ad thronum gratiae, ut
misericordiam consequamur et gratiam inueniamus in auxilio
oportuno. Et paulo post: Non enim iniustus deus, ut
obliuiscatur operis uestri et dilectionis, quam ostendistis in
nomine ipsius, qui ministrastis sanctis et ministratis. cupimus
autem unumquemque uestrum eandem ostendere sollicitudinem
ad expletionem spei usque in finem, ut non segnes efficiamini,
uerum imitatores eorum qui fide et patientia hereditabunt
promissiones. Et post VII uersus: Homines enim per
maiorem sui iurant, et omnis controuersiae eorum finis ad
confirmationem eorum est iuramentum. Et post aliquantum:
Teneamus spei nostrae confessionem indeclinabilem
— fidelis enim est qui repromisit — et consideremus [*] [*] [*] [*]
inuicem in prouocatione caritatis et bonorum operum: non
deserentes collectionem nostram, sicut est consuetudinis quibusdam,
sed consolantes, et tanto magis quanto uideritis adpropinquantem
diem. uoluntarie enim peccantibus nobis post
acceptam notitiam ueritatis iam non relinquitur pro peccatis
hostia. terribilis quaedam expectatio iudicii et ignis aemulatio,
quae consumptura est aduersarios. inritam quis faciens legem
Moysi sine ulla miseratione duobus uel tribus testibus moritur:
quanto magis putatis deteriora mereri subplicia, qui filium
dei conculcauerit et sanguinem testamenti pollutum duxerit,
in quo sanctificatus est, et spiritui gratiae contumeliam fecerit?
scimus enim qui dixit: mihi uindictam et ego reddam, et
iterum: quia iudicabit dominus populum suum. horrendum
est incidere in manus dei uiuentis. rememoramini autem
pristinos dies, in quibus inluminati magnum certamen sustinuistis
passionum. et in altero quidem obprobriis et tribulationibus
spectaculum facti, in altero autem socii taliter conuersantium
effecti. nam et uinctis conpassi estis, et rapinam
bonorum uestrorum cum gaudio suscepistis, cognoscentes uos
habere meliorem et manentem substantiam. nolite itaque
amittere confidentiam uestram, quae magnam habet remunerationem.
patientia enim uobis necessaria est, ut uoluntatem dei
facientes reportetis promissionem. adhuc enim modicum [*] [*]
quantulum qui uenturus est ueniet et non tardabit: iustus
autem meus ex fide uiuet: quod si subtraxerit se, non placebit
animae meae. Et aliquanto post: Ideoque et nos tantam
habentes inpositam nubem testium, deponentes omne pondus
et circumstans nos peccatum, per patientiam curramus ad
propositum nobis certamen, aspicientes in auctorem fidei et
consummatorem Iesum: qui proposito sibi gaudio sustinuit
crucem confusione contempta atque in dextera sedis dei sedet.
recogitate enim eum qui talem sustinuit a peccatoribus aduersus
semet ipsos contradictionem, uti ne fatigemini animis
uestris deficientes. nondum usque ad sanguinem restitistis
aduersum peccatum repugnantes: et obliti estis consolationis,
quae nobis tamquam filiis loquitur dicens: fili mi, noli neglegere
disciplinam domini neque fatigeris, dum ab eo argueris.
quem enim diligit dominus, castigat: flagellat autem omnem
filium, quem recipit. in disciplina perseuerate: tamquam filiis
nobis offert deus. quis enim filius quem non corripit pater?
quod si extra disciplinam estis, cuius participes facti sunt
omnes, ergo adulteri et non filii estis. deinde patres quidem
carnis nostrae habuimus eruditores et uerebamur: non multo
magis obtemperabimus patri spirituum et uiuemus? et illi [*] [*] [*]
quidem in tempore paucorum dierum secundum uoluntatem
suam erudiebant nos, hic autem ad id quod utile est in
recipiendo sanctificationem eius. omnis autem disciplina in
praesenti quidem uidetur non esse gaudii, sed maeroris, postea
autem fructum pacatissimum exercitatis per eam reddit iustitiae.
propter quod remissas manus et soluta genua erigite,
et gressus rectos facite pedibus uestris, ut non claudicans
erret, magis autem sanetur. pacem sequimini cum omnibus
et sanctimoniam, sine qua nemo uidebit deum. contemplantes
ne quis desit gratiae dei, ne qua radix amaritudinis sursum
germinans inpediat et per illam inquinentur multi: ne quis
fornicator aut profanus ut Esau, qui propter unam escam
uendidit primogenita sua. Et alio loco: Caritas fraternitatis
maneat. et hospitalitatem nolite obliuisci. per hanc latuerunt
quidam, angelis hospitio receptis. mementote uinctorum tamquam
simul uincti, et laborantium tamquam et ipsi in corpore
manentes. honorabile conubium in omnibus et thorus inmaculatus:
fornicatores enim et adulteros iudicabit deus. sint mores
sine auaritia, contenti praesentibus. ipse enim dixit: non te
deseram neque derelinquam: ita ut confidenter dicamus:
dominus mihi adiutor est, non timebo, quid faciat mihi homo.
mementote praepositorum uestrorum, qui uobis locuti sunt [*] [*]
uerbum dei: quorum intuentes exitum conuersationis imitamini
fidem. Iesus Christus heri et hodie, ipse et in saecula.
doctrinis uariis et peregrinis nolite abduci. optimum est gratia
stabiliri cor, non escis, quae non profuerunt ambulantibus.
habemus altare, de quo edere non habent potestatem qui
tabernaculo deseruiunt. quorum enim animalium infertur
sanguis pro peccato in sancta per pontificem, horum corpora
cremantur extra castra. propter quod et Iesus, ut sanctificaret
per suum sanguinem populum extra portam passus
est exeamus igitur ad eum extra castra, inproperium -eius
portantes. non enim habemus hic manentem oiuitatem,ed
futuram inquirimus. per ipsum ergo offeramus hostiam laudis
semper deo, id est fructum labiorum confitentium nomini eius.
beneficentiae -autem et communicationis nolite obliuisci: talibus
enim hostiis promeretur deus. oboedite praepositis uestris et
subiacete eis: ipsi enim peruigilant, quasi rationem pro anima..bas
uestris reddituri, ut cum gaudio hoc faciant et non
gementes: hoc enim non expedit uobis. orate pro nobis.
confidimus enim, quia bonam conscientiam habemus in omnibus
bene uolentes conuersari. [*] [*]