Sermo ad Caesariensis Ecclesiae Plebem (9)

Haec locutus sum caritati uestrae propter illud quod
dixistis: aut hic aut nusquam. hoc enim et nos uolumus,
ut \'hic hic\' sed in pace, hic hic\' sed in unitate, \'hic hic\' sed
in caritatis societate. tunc bene (hi c). nam (si non sic), melius
\'nusquam\' quam hic). sed praestet dominus, ut hic) potius
quam \'nusquam\'. si non \'hic\', absit ut non alibi, absit. hic
aut alibi. audistis, audiuit. quid in eius animo deus egerit,
ipse nouit. nos enim aurem forinsecus percutimus, ille nouit
intus loqui, ille intus praedicat pacem nec cessat praedicare,
si audiatur. aderit misericordia eius adiuuantibus orationibus
uestris, ut sit fructuosus labor noster. tamen si hodie communicare
noluerit, quamuis fatigari non debeamus, sed instare [*] [*] [*] [*]

quantum possumus debeamus, nec sic tamen fatigari debemus.
differre possumus, auferre instantiam nostram nec possumus
nec debemus. aderit ille qui huc illum ad nos perduxit, ut
nos faciat cum illo in unitate uobiscum et in sua pace gaudere.
[*]