Sermo ad Caesariensis Ecclesiae Plebem (2)

Nec ideo dicimus haec, fratres, quasi illi, qui sub schismate
remanserint, aliquam spem habeant ad dominum. multi
enim disputant parum intellegentes quid loquantur et dicunt: [*] [*]

*si schismatici sunt, si haeretici sunt, quare sic illos suscipiunt?\'
audite, fratres mei. si (sic) eos susciperemus, iam istum susciperemus
fratrem nostrum Emeritum, siue bonum siue malum,
tamen fratrem. quod ideo dico, quia et ipse nouit per prophetam
nobis dictum esse quod illis etiam in collatione diximus:
dicite \'fratres nostri estis\' his qui uos oderunt.
oderunt nos, credimus finiendum esse quod odiunt: tamen
quamdiu odit \'frater audit. donec finiatur odium, erit nomen
in testimonium. non ergo sic illos suscipimus ut sunt — absit
a nobis; nam haeretici sunt —, suscipimus autem catholicos:
mutantur, suscipiuntur. sed propter malum quod habent non
in eis possumus persequi bona quae agnoscimus. malum enim
dissensionis, schismatis, haeresis malum suum habent, bona
uero quae in illis agnoscimus non sunt sua. domini nostri
habent bona, ecclesiae habent bona. baptismus non est ipsorum,
sed Christi. inuocatio nominis dei super caput ipsorum, quando
ordinantur episcopi, inuocatio illa dei est, non Donati. non
eum suscipio episcopum, si, quando est ordinatus, super
caput eius Donatus est inuocatus. in errante et deserente
milite crimen est desertoris, character autem non est desertoris,
sed imperatoris. sed frater noster non deseruit, ubi adhuc
numquam fuit, siquidem in illo desertoris error est natus,
quando est a desertore signatus. qui primo schisma fecit, qui
se ab ecclesia catholica separauit, cum his quos secum traxit
desertor fuit. ceteri a desertoribus signati sunt, non tamen
signo desertoris, sed signo imperatoris; non enim desertor
characterem suum fixit. quid est quod dico: desertor characterem
suum non fixit? Donatus non baptizauit in nomine
Donati. nam si Donatus, quando schisma fecit, in nomine
Donati baptizaret, desertoris characterem infigeret. ego quando
uocarem ad unitatem, si inuenirem desertoris characterem,
exterminarem delerem abolerem abicerem non approbarem [*] [*]
respuerem anathemarem damnarem. nunc uero ipse desertor characterem
fixit imperatoris sui. deus et dominus noster Iesus
Christus quaerit desertorem, delet erroris crimen, sed non
exterminat suum characterem. ego quando uenio ad fratrem
meum et colligo errantem fratrem meum, attendo fidem in
nomine patris et filii et spiritus sancti. iste est character
imperatoris mei. de isto charactere militibus suis uel potius
comitibus suis, ut hunc inprimerent eis, quos congregabant
castris eius, praecepit dicens: ite, baptizate omnes gentes
in nomine patris et filii et spiritus sancti.
istum characterem a domino dictum omnibus credentibus
inprimendum quia nouerat Paulus, expauescit ad eos qui
uolebant esse Pauli et dicit eis: \'numquid Paulus pro
uobis crucifixus est? quid uultis esse mei et non
magis domini mei? quid uultis esse mei et non potius
cuius ego sum? agnoscite, aduertite characterem uestrum:
numquid in nomine Pauli baptizati estis?\' sic ergo
eos colligimus, ut non sibi blandiantur illi quos non colligimus.
et ipsi colligantur, non inflentur; ueniant, suscipientur. non
in eis odimus quod dei est, non odimus et ipsos, quia dei
sunt et quod habent dei est. dei sunt, quia homines sunt et
omnis homo creatura dei est; dei est quod habent nomen patris
et filii et spiritus sancti: baptismus trinitatis dei est, dei est
euangelium quod habent, dei est fides quam habent.