De Utilitate Credendi (9)

Hic igitur illi homines minime mali, dum frustrare legem
conantur, eas scripturas adprobare nos cogunt. adtendunt
enim, quod dictum est in seruitute esse eos, qui sub lege
sunt, et id ultimum prae ceteris uentilant: euacuati estis a
Christo, qui in lege iustificamini; a gratia excidistis.
nos haec omnia uera esse concedimus nec illam legem necessariam
esse dicimus nisi eis, quibus est adhuc utilis seruitus,
ideoque utiliter esse latam, quod homines, qui reuocari a peccatis
ratione non poterant, tali lege cohercendi erant, poenarum
scilicet istarum, quae uideri ah stultis possunt, minis atque
terroribus: a quibus gratia Christi cum liberat, non legem
illam damnat, sed aliquando nos obtemperare suae caritati, non
seruire timore legis inuitat. ipsa est gratia, id est beneficium,
quod non intellegunt sibi uenisse diuinitus, qui adhuc esse cupiunt
sub uinculis legis. quos merito Paulus obiurgat tamquam
infideles, quia a seruitute, cui certo tempore iustissima dei
dispositione subiecti erant, iam per dominum nostrum Iesum
se liberatos esse non credunt. hinc est illud eiusdem apostoli:
lex enim paedagogus noster erat in Christo. ille igitur [*] [*]

paedagogum dedit hominibus. quem timerent, qui magistrum
postea, quem diligerent. in quibus tamen legis praeceptis atque
mandatis, quibus nunc christianos uti fas non est, quale uel
sabbatum est uel circumcisio uel sacrificia et si quid huiusmodi
est, tanta mysteria continentur, ut omnis pius intellegat nihil
esse perniciosius quam quicquid ibi est accipi ad litteram,
id est ad uerbum; nihil autem salubrius quam spiritu reuelari.
inde est: littera occidit, spiritus autem uiuificat; inde
est: id ipsum uelamen in lectione ueteris testamenti
manet, quod non reuelatur, quoniam in Christo euacuatur.
euacuatur namque in Christo non uetus testamentum,
sed uelamen eius, ut per Christum intellegatur et quasi
denudetur, quod sine Christo obscurum atque adopertum est.
statim quippe idem apostolus subicit: cum autem transieris
ad Christum, auferetur uelamen; non enim ait: auferetur
lex aut testamentum uetus. non igitur per domini gratiam,
tamquam inutilia ibi tegerentur, ablata sunt, sed tegmen
potius, quo utilia tegebantur. hoc modo agitur cum iis, qui
studiose ac pie, non turbide atque inprobe scripturarum illarum
sensum requirunt, demonstraturque sedulo et ordo rerum et
causae factorum atque dictorum et ueteris testamenti ad
nouum tanta congruentia, ut apex nullus, qui non consonet,
relinquatur. et figurarum tanta secreta, ut omnia, quae interpretando
eruuntur, miseros esse cogant fateri, qui haec uolunt
ante condemnare quam discere.