De Sancta Virginitate (56-57)

Bene, quod interiorem uestram pulchritudinem quaerit,
ubi uobis dedit potestatem filios dei fieri, non quaerit a uobis [*] [*]

pulchram carnem, sed pulchros mores, quibus refrenatis et
carnem. non est cui de uobis quisquam mentiatur et faciat
saeuire zelantem. uidete, cum quanta securitate ametis, cui
displicere falsis suspicionibus non timetis. uir et uxor amant
se, quoniam uident se, et quod non uident, timent in se; nec
certi gaudent ex eo, quod in manifesto est, dum in occulto
suspicantur plerumque quod non est. uos in isto, quem oculis
non uidetis et fide conspicitis, nec habetis uerum quod reprehendatis,
nec eum metuitis, ne de falso forsitan offendatis.
si ergo magnum amorem coniugibus deberetis, eum, propter
quem coniuges habere noluistis, quantum amare debetis! toto
uobis figatur in corde, qui pro uobis est fixus in cruce; totum
teneat in animo uestro, quidquid noluistis occupari conubio.
parum uobis amare non licet, propter quem non amastis et
quod liceret. sic amantibus mitem et humilem corde nullam
uobis superbiam pertimesco.

Pro modulo itaque nostro et de sanctitate, qua
sanctimoniales proprie dicimini, et de humilitate, qua conseruatur
quidquid magnum dicimini, satis locuti sumus. dignius
autem illi tres pueri, quibus refrigerium in igne praebebat,
quem corde feruentissimo diligebant, uos de hoc opusculo
nostro uerborum quidem numero longe breuius, sed pondere [*]
auctoritatis multo grandius in hymno, quo ab eis deus honoratur,
admoneant. nam sanctitati humilitatem in dei laudatoribus
coniungentes apertissime docuerunt, ut tanto quisque caueat,
ne superbia decipiatur, quanto sanctius aliquid profertur.
proinde uos quoque laudate eum, qui uobis praestat, ut in
ardore medio saeculi huius, quamuis coniugio non copulemini,
non tamen uramini, et orantes etiam pro nobis benedicite,
sancti et humiles corde dominum, hymnum dicite
et superexaltate eum in saecula. [*] [*]